Return to Silent Hill, Movie Review

Coffee & Games 24.01.2026:

Είχα ένα θέμα στο μυαλό μου για σήμερα, αλλά τελικά τη θέση του θα πάρει το review της καινούργιας ταινίας που προσπαθεί να μεταφέρει για ακόμα μία φορά τον κόσμο του Silent Hill στο σινεμά. Έχει κάτι να πει η καινούργια ταινία Silent Hill; Η απάντηση δεν είναι τόσο εύκολη, αλλά θα προσπαθήσω να βάλω τις σκέψεις μου σε μία σειρά (κάτι που τελικά δεν έγινε και τόσο καλά😅) για να δούμε τι θα βγάλουμε ως συμπέρασμα στο τέλος. Όσο μπορέσω δε θα κάνω spoilers, σίγουρα όμως θα υπάρξει ένα σημείο του κειμένου που θα φέρει σε αντιδιαστολή τα δύο σενάρια και τις πλοκές τους, καθώς το σενάριο αυτής της ταινίας είναι λίγο – πολύ ένα “Silent Hill 2” μόνο στα σημεία. 

Κόντρα σε όλο το ίντερνετ θα αρχίσω με κάποια όμορφα πράγματα που έχει αυτή η ταινία. Όχι, γιατί δεν είναι πολλά, που δεν είναι, αλλά για να μπούμε με μία όμορφη νότα στο όλο θέμα. Αν και τα εφέ δεν είναι καλά (μπράβο Vegeta μου, με πολύ καλά λόγια το άρχισες το κείμενο! 😅) είναι σίγουρα πολύ κοντά σε αυτό που βλέπεις στο Silent Hill 2 ή και ακόμα καλύτερα σε αυτό που βλέπεις στο remake του. Όταν ο James πηγαίνει στον άλλον κόσμο, η οθόνη έχει τα χρώματα και την αισθητική αυτού που βλέπεις στο game. Νομίζω ότι ακόμα και αν δεν έχετε παίξει τον τίτλο πρόσφατα, σίγουρα αυτό που βλέπεις στον Otherworld είναι αυτό που περιμένεις. Από εκεί και πέρα όμως υπάρχουν προβλήματα με αυτόν το Otherworld εδώ. Αν και δείχνει απειλητικός και γεμάτος τέρατα, στην τελική το πως περνάει ο James μέσα σε αυτόν δε σου δίνει να καταλάβεις ότι είναι και τόσο απειλή όσο φαίνεται στην αρχή της ταινίας. Και αυτό έχει να κάνει με σχεδόν όλες τις περιπτώσεις όπου ο James θα πάει σε αυτόν τον κόσμο, και με ότι θα συναντήσει εκεί.

Μιλώντας για τον άλλον κόσμο, ας περάσουμε στα τέρατά του. Αυτά που διάλεξαν να βάλουν στην ταινία για ακόμα μία φορά είναι πολύ όμορφες/άσκημες-σύμφωνα-με-την-αισθητική-των-Silent-Hill μεταφορές. Δυστυχώς δεν έπιασαν όμως όλη τη μικρή η αλήθεια είναι λίστα από το game. Για κάποιο λόγο, ένας πολύ σημαντικός εχθρός λείπει μεταξύ άλλων, ενώ υπάρχουν δύο -αν θυμάμαι καλά- νέες προσθήκες που νομίζω ότι χάνουν λίγο. Και αυτό είναι το γενικό σκεπτικό που σου περνάει η ταινία. Ό,τι είναι παρμένο από το game αυτούσιο, είναι ωραία δοσμένο -πάντα στα πλαίσια του budget που είχαν να δουλέψουν οι άνθρωποι. Ό,τι είναι καινούργια δημιουργία για το σενάριο και την πλοκή αυτής της ταινίας, το χάνει. 

Ας πάμε και στην πλοκή, χωρίς spoilers. Το ξέρω ότι πηδάω από το ένα θέμα στο άλλο, και ίσως είναι δύσκολο για κάποιον να παρακολουθήσει το τι παίζει στο κεφάλι μου αυτή τη στιγμή, αλλά θέλω να είναι αυθόρμητο το κείμενο οπότε please, bear with me! 🙏 Όπως είπα και παραπάνω ό,τι αλλαγή έχει γίνει από το πρωτότυπο είναι μόνο για κακό, έτσι και το σενάριο. Η βασική πλοκή του Silent Hill 2 και το γιατί κάνει ότι κάνει ο James είναι ας πούμε το ίδιο. Δεν είναι όμως ακριβώς το ίδιο, ή τουλάχιστον η ταινία δε σου δίνει να καταλάβεις ότι είναι το ίδιο μέχρι κάποιοι σημείο της. Πέραν αυτού, έχουν αλλαχτεί ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ σημεία που για εμένα δε θα έπρεπε να τα πειράξουν γιατί έτσι αλλάζει όλη η ιστορία του Silent Hill 2. Και για ακόμα μία φορά το πρόβλημα είναι στις προσθήκες που δεν υπάρχουν στο game. Βλέπουμε ένα πραγματικά αχρείαστο backgroung για τη Mary και τη σχέση της με τον James, που το μόνο ίσως καλό πράγμα που μπορώ να πω είναι ότι δανείζεται κάποια στοιχεία από το Silent Hill 1, τίποτα παραπάνω. Κατά τα άλλα, όλες οι αλλαγές είναι κακές, και έχω ένα déjà vu σαν να μιλάω για τη δεύτερη season του The Last of Us εδώ. Γιατί πολύ απλά αν δεις αυτήν την ταινία, και θα φας το μεγάλο spoiler που δεν πρέπει να ξέρεις όταν παίζεις το game για πρώτη φορά, και ο τρόπος που όλα γίνονται στην ταινία είναι σαφώς κατώτερος σεναρικά σε σχέση με αυτόν του game. Οπότε, για να το κλείσουμε το χωρίς spoiler σημείο για το σενάριο, θα πω ότι αν δεν έχεις παίξεις το game μην πας να δεις την ταινία, γιατί θα στο καταστρέψει. Το ίδιο ακριβώς με τη δευτέρη season του The Last of Us. Μετά από αυτό έχουμε και την παντελή έλλειψη των άλλων χαρακτήρων που είναι μέσα στο game. Ναι, είναι παντελής! Αυτό που βλέπετε στα trailers είναι μία “οφθαλμαπάτη” για την οποία θα μιλήσω περισσότερο στην επόμενη παράγραφο, και αυτό που γράφω σε αυτή την πρόταση γιατί δεν είναι spoiler, πιστέψτε με. Θα περάσω στα spoilers όμως τώρα για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ. Τα spoilers θα είναι μπερδεμένα από το game και την ταινία. Οπότε όποιος δε θέλει μπορεί να περάσει τις επόμενες παραγράφους.

Spoiler Alert:

Η μεγάλη αλλαγή σε αυτούς τους χαρακτήρες είναι ότι είτε υπάρχουν στην ταινία για δύο λεπτά με το ρολόι, βλέπε Eddie, είτε έχουμε μία ακόμα “γα*άτη” σεναριακή αλλαγή και όλοι είναι το ίδιο άτομο. Μπέρδεμα είναι η φασούλα μας εδώ! Πάμε λοιπόν να τα ξεμπερδέψουμε. Στο game βλέπεις τον Eddie -που όπως είπα είναι για δύο λεπτά στην ταινία, τη Maria, την Laura και την Angela. Στην ταινία για κάποιο δικό τους λόγος έκαναν την Laura και την Angela να είναι κάποιες εκδοχές της Mary. Δεν ξέρω γιατί, δεν καταλαβαίνω γιατί. Μιλώντας για τη Mary, η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει γίνει σεναριακά είναι ότι αυτή πλέον κατάγεται από το Silent Hill, και ο πατέρας της ήταν ο ιδρυτής κάποιας σέκτας που υπήρχε εκεί. Αυτό είναι το στοιχείο που ανέφερα παραπάνω πως ίσως έχουν πάρει από το Silent Hill 1. Αυτό είναι και το στοιχείο που με κάνει να σκέφτομαι ότι μάλλον ο σεναριογράφος ήθελε κάπως να κολλήσει αυτήν την ταινία με την πρώτη ταινία του Silent Hill. Όχι ότι η σέκτα είναι η ίδια με την πρώτη ταινία, αλλά μάλλον ότι κάπως συνδέονται, δεν ξέρω… Εκεί είναι ένα ακόμα θέμα μου που κάνει την ταινία κακή σαν ταινία και όχι απλά σαν μεταφορά.

Για κάποιο λόγο όλα αυτά τα στοιχεία για το παρελθόν των χαρακτήρων αυτών τα παίρνουμε μέσα στη ροή της ταινίας ας πούμε από το πουθενά. Αυτό είναι κακό γιατί εκτός του ότι είναι ότι να ‘ναι αυτά τα στοιχεία σε σχέση με το σενάριο του game, εκεί που μπαίνουν κόβουν κιόλας κάποιες στιγμές ας το πούμε δράσης/τρόμου. Εδώ έρχεται αυτό που έγραψα παραπάνω ότι ο Otherworld δε φαίνεται και πολύ μεγάλη απειλή. Σχεδόν κάθε φορά που ο James θα έρθει σε ένα σημείο που θα είναι “με την πλάτη στο τοίχο” κάτι θα γίνει και θα έχουμε ένα flashback, και στην επιστροφή από αυτό ο πρωταγωνιστής θα είναι μία χαρά. Κάποιες φορές αυτό δουλεύει κιόλας και ως μίας μορφής μεταφοράς του σε κάποιο άλλο σημείο της πόλης από το πουθενά. 

Πριν ανέφερα τη μάλλον σύνδεση με την πρώτη ταινία Silent Hill, και νομίζω ότι υπάρχουν και άλλα στοιχεία που σε πάνε προς τα εκεί. Με το “τελικό boss” της ταινίας να είναι ένα από αυτά. Δεν ξέρω τι σκάλωμα έχει ο δημιουργός με το να είναι ο τελικός κακός κάποιου είδους πλάσμα κολλημένο σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου. OK, βοηθάει αυτό που θέλει να πει η ιστορία του, αλλά νομίζω ότι το τελικό boss στο Silent Hill 2 ήταν πιο τρομακτικό/εντυπωσιακό από αυτό που έχουμε εδώ. Αυτό που έχουμε εδώ ίσως να είναι ωραία ιδέα οπτικά, αλλά γνωρίζοντας το τι υπάρχει στο game, νομίζω ότι χάνει. Μαζί με αυτό πηγαίνει και η πράξη που έχει κάνει ο James και στο game και εδώ, κάτι που όμως για ακόμα μία φορά μετέφεραν αρκετά άσχημα. Δεν ξέρω ποιος είχε την ιδέα αντί για μαξιλάρι να τη σκοτώσει με μία πετσέτα, ίσως βρεμένη, δε θυμάμαι. Δηλαδή, OK, σαν δημιουργός κάνε τις αλλαγές σου εδώ και εκεί, αλλά ρε φίλε τι να πω; Πετσέτα; Και είναι τόσο μικρή, που φαίνεται λίγο αστείο όταν το βλέπεις στην οθόνη να γίνεται. 

Βέβαια, έχουν γίνει τόσες πολλές αλλαγές σεναρικά στη βασική πλοκή που ακόμα και η πράξη του James μοιάζει μονόπλευρη και απλά γιατί αυτός ήταν κωλόπαιδο παρόλο που αγαπούσε την Mary και τίποτα παραπάνω. Στο game όλο το story σου δίνει να καταλάβεις ότι ο James έχει μετανιώσει γι’ αυτό που έκανε, εδώ δεν είμαι και τόσο σίγουρος. OK, σίγουρα έχει μετανιώσει που έχασε τη Mary, αλλά δεν είναι ακριβώς το ίδιο συναίσθημα που σου περνάει το game. Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω αλλιώς. Προσπάθησαν να σου δώσουν να καταλάβεις ότι αυτό που κάνει ο James το κάνει και για να βοηθήσει -κάπως περίεργα μεν- τη Mary, αλλά μέσω των flashbacks καταλαβαίνεις ότι μάλλον ήταν πιο κωλόπαιδο απ’ ότι πρέπει και ότι ήταν ίσως και τυχαία εκεί που ήταν την ώρα που έκανε την πράξη που έκανε. Μου αρέσει που προσπαθώ να μη spoilerω και το τι έκανε, ενώ είμαι σε ενότητα με spoilers και το έχω γράψει στην προηγούμενη παράγραφο! 😆

Το μεγάλο όμως κακό για εμένα είναι το πέταγμα στο καλάθι όλων των άλλων χαρακτήρων που είναι δίπλα στον James στο game. Ο Eddie είναι για τόσο λίγο στην ταινία, που νομίζω ότι δεν αναφέρει ούτε το όνομα του κάπου. Από την άλλη όπως είπα και πριν, όλες οι θηλυκές υπάρξεις που βλέπει ο James στο Silent Hill είναι κάποιες εκδοχές της Mary. Δεν ξέρω από που να αρχίσω για να σας δώσω να καταλάβετε πόσο λάθος είναι αυτό. Χάνει η κεντρική πλοκή από αυτό. Χάνει ο James την ανάπτυξη του ίδιου του χαρακτήρα από την αλληλεπίδραση που έχει με αυτούς τους χαρακτήρες. Και τελικά χάνει και το ίδιο το Silent Hill από αυτό. Δεν είναι πια ένα παραφυσικό μέρος που καλεί κάποιους ανθρώπους για κάτι που έκαναν στο παρελθόν τους και όχι μόνο. Είναι απλά ένα μέρος που ο James έτυχε να βρει τη Mary καθώς ήθελε να φύγει από αυτό και τελικά μετά το θάνατό της πήγε σε αυτό το μέρος because… reasons. Εντάξει μωρέ, πήρε και ένα γράμμα… Για να είναι ίδιο με το game.

Πριν κλείσουμε με τα spoilers να αναφέρω και το δεύτερο μεγαλύτερο κακό, τα τέρατα. Πολλά από αυτά είναι εδώ για να είναι, και μαζί με το ότι όταν είναι δύσκολη η φάση πάμε σε ένα flahsback και όλα καλά μετά, δε σου περνάει η ταινία ότι αυτά είναι και τόσο τρομακτικά ή ότι είναι μεγάλη απειλή. Ακόμα περισσότερο, δύο από τα πιο εμβληματικά τέρατα της σειράς, ο Pyramid Head και οι νοσοκόμες, είναι εδώ για να είναι. Στην πρώτη ταινία παίζει να είχαν παραπάνω χρόνο στην οθόνη. Και εδώ ΠΡΕΠΕΙ να είναι αυτά τα δύο τέρατα, γιατί έχουν να κάνουν και τα δύο με τον James. Οι νοσοκόμες όμως είναι εδώ για μία σκηνή και μόνο, και ο Pyramid Head πρέπει να είναι εδώ σε 3 σκηνές αν δεν κάνω λάθος. Επίσης, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν για να σου σώσουν να καταλάβεις ότι ο Pyramid Head είναι ο James. Ναι, το καταλάβαμε καλή μου ταινία. Βέβαια αυτό είναι κάτι που στο παιχνίδι δεν είναι έτσι ακριβώς, αλλά τέλος πάντων. 

Λίγο πριν το τέλος με τα spoilers, να γράψω κιόλας ότι από την ταινία λείπει και ένα από τα μέρη του game. Οι φυλακές. Όλα τα άλλα όμως έχουν προσπαθήσει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο να τα βάλουν μέσα. Με περίεργες εναλλαγές θα έλεγα, αλλά τουλάχιστον πρέπει να δώσω το ότι προσπάθησαν να τα έχουν όλα μέσα. 

End of Spoilers

Οι ηθοποιοί προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν. Νομίζω ότι το πρωταγωνιστικό ζευγάρι κάνει καλά τη δουλεία του για το υλικό που έχει. Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι φοβόμουν και εγώ το ότι η Maria θα είναι απλά η Mary με περούκα, αλλά νομίζω ότι τελικά η ηθοποιός κάνει καλά αυτό που πρέπει για να σου περάσει ότι είναι κάποια άλλη… ή μήπως όχι! Το ίδιο και με τους άλλους ρόλους που η ίδια καλείται να παίξει. Δε λέω κάτι παραπάνω, να πάτε στα spoilers αν θέλετε να μάθετε. Στα τεχνικά όμως έχουμε προβλήματα. Τα εφέ είναι κάπου μέτρια προς καλά, κάπου πολύ “ψέμα”, και κάπου είναι αρκετά καλά. Οι τελευταίες περιπτώσεις όμως είναι περισσότερο όπου υπάρχει makeup και φυσικά εφέ. Στα CGI έχουμε πρόβλημα γενικώς. Αυτά στην καλύτερη περίπτωση είναι μέτρια, και νομίζω ότι πολλά από αυτά δε θα “γεράσουν” καλά με το χρόνο. 

Εννοείται ότι θα πω και για τη μουσική. Πραγματικά, θα ήθελα να γράψω καλά λόγια σε αυτό το κομμάτι, καθώς τη μουσική την έχει φτιάξει ο Akira Yamaoka, και όλοι ξέρετε πόσο τον αγαπώ αυτόν τον δημιουργό. Δυστυχώς όμως, και στη μουσική έχουμε πολλά προβλήματα. Ναι μεν έχουμε τις μελωδίες που γνωρίζουμε από το game, αλλά περισσότερο υπάρχουν κομμάτια που είτε είναι μάλλον καινούργια, είτε δεν είναι συσχετισμένα με το Silent Hill 2. Για αυτό το τελευταίο θέλω να αναφέρω συγκεκριμένα το Clair de Lune -ή κάποιο κομμάτι που του μοιάζει πάρα πολύ. Αυτό το κομμάτι είναι συσχετισμένο με το The Evil Within, όποιος έχει παίξει τα δύο games θα καταλάβει. Όποιος δεν τα έχει παίξει, να πάει να δει τα livestreams που έχω και με τα δύο games. Γιατί να διαλέξει ο δημιουργός αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι αντί κάποιο από τα τόσα ωραία κομμάτια που έχει το OST του Silent Hill 2; Τώρα μπορεί να έχω κάνει και λάθος. Το κείμενο γράφεται την επόμενη μέρα μετά τη θέαση της ταινίας, και τώρα που το έψαξα λίγο δε βρήκα κάπου ότι αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι να είναι μέσα, αλλά η ταινία παίζεται μόλις δύο μέρες όποτε μπορεί να μην το έχει αναφέρει κάποιος ακόμα. Θα πω όμως, ότι αν δεν είναι αυτό το κομμάτι -που είμαι 90% σίγουρος ότι είναι- είναι κάποιο κομμάτι που δεν είναι μέσα στο OST του Silent Hill 2, και με το που το άκουσα μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό το Clair de Lune από τα The Evil Within. Επίσης, τα κομμάτια από τα Silent Hill games είναι τις περισσότερες φορές βαλμένα άκυρα κατά τη γνώμη μου. Δε βοηθούν πουθενά, πέραν του να τα αναγνωρίσουν αυτοί που έχουν παίξει τα games. Πραγματικά, κρίμα…

Με όλα αυτά θα νομίζετε ότι μισώ την ταινία. Δεν είναι έτσι όμως. Κοίτα, σίγουρα έχουμε να κάνουμε με μία πολύ – πολύ κακή μεταφορά. Προσπαθεί για κάποιο λόγο να “πατήσει” σε αυτά που ξέρουμε, αλλά τα αλλάζει τόσο που τελικά τα κάνει κάτι άλλο. Και δυστυχώς, αυτό το άλλο δεν είναι καλό και σαν ταινία, κατά τη γνώμη μου. Μου άρεσε όμως το πόσο κοντά προσπάθησαν να κάνουν, τουλάχιστον στο μάτι, κάποια από τα στοιχεία του Silent Hill 2. Δυστυχώς όμως, το Silent Hill 2 δεν έχει μείνει στην ιστορία μόνο για τα τέρατά και τις τοποθεσίες του οπτικά. Γιατί είναι στο Silent Hill ο James; Γιατί βλέπει αυτά που βλέπει; Όλα στο game είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη βασική ιστορία, και το τι παίζει με τον πρωταγωνιστή της. Εδώ προσπάθησαν να κάνουν κάτι άλλο, και τελικά απέτυχαν. Αυτό νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο κακό. Δεν είναι “αμαρτία” μόνο το στοιχείο ότι προσπάθησαν να του αλλάξουν τη βασική πλοκή. Μία πλοκή που είναι ίσως ότι καλύτερο έχουμε δει σε horror game ποτέ. Είναι “αμαρτία” το ότι το έκαναν, και τελικά μας έδωσαν κάτι που είναι “νιάου και νιάου” προς το “δεν καταλαβαίνω γιατί το βλέπω αυτό τώρα”. 

Από την άλλη, το ίδιο είχε κάνει ο σκηνοθέτης και στην πρώτη του προσπάθεια να μεταφέρει το Silent Hill. Και τότε έκραζα θυμάμαι, αν και πλέον μπορώ να δω την ταινία εκείνη και να είμαι OK με τις αλλαγές. Ελπίζω κάποιος μελλοντικός εαυτός μου να είναι το ίδιο καλά και με την ταινία που εξετάζουμε και σήμερα. Τελικά, όπως και τότε, έτσι και τώρα, η κινηματογραφική μεταφορά του Silent Hill, είναι “Silent Hill” στο όνομα, κάποιους χαρακτήρες, και κάποιες οπτικές αναφορές σε τέρατα και μέρη. Μπορεί όμως στο μέλλον να χαλαρώσουμε λίγο, και ίσως αν “ξεκολλήσουμε από το κεφάλι μας” να μπορέσουμε να δούμε πέραν του “βιασμού” που έγινε στο σενάριο του Silent Hill 2. Γιατί όπως είπα και πριν, το ίδιο ακριβώς είχε γίνει και στην πρώτη ταινία, όποτε… Δυστυχώς όμως για το Return to Silent Hill, το σενάριο του Silent Hill 2 είναι αξεπέραστο από όποιον έχει παίξει το game, οπότε οι αλλαγές που έγιναν σε αυτό, μόνο ως “ιεροσυλία” θα μπορούσαν να κριθούν. Ένα παραπάνω είναι το γεγονός ότι αυτές οι αλλαγές τελικώς δε βοηθούν πουθενά, και θα μπορούσα να πω ότι είναι κακές. Μαζί με το ότι τελικά για ακόμα μία φορά δεν έχουμε στα χέρια μας μία κινηματογραφική μεταφορά κάποιου horror game που να είναι πραγματικά μία horror ταινία που θα σε τρομάξει όπως το να βλέπεις αυτό το horror game. Αυτό το αναφέρω/γράφω έτσι γιατί είναι άλλο να παίζεις ένα horror game και άλλο να το βλέπεις, και δυστυχώς όσο και ωα προσπαθήσει κάποιος δε θα μπορέσει να δώσει την ίδια εμπειρία σε αυτόν που έχει παίξει το game απλά βλέποντάς το. Υπάρχουν όμως πολλά horror και μη games που άνετα μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει χωρίς να παίζει. Το Silent Hill 2 είναι ένα από αυτά.

Και με αυτό θα κλείσω. Δε μου άρεσε και πολύ η ταινία, και νομίζω ότι αν θέλετε να δείτε το εκπληκτικό σενάριο τρόμου που προσφέρει το Silent Hill 2, δείτε τις cut scenes στο YouTube, αν θέλετε δείτε και τα livesteams μου με αυτό. Για εμένα είναι κρίμα να φάτε το μεγάλο spoiler του game από την ταινία, απλά και μόνο γιατί πιστεύω ότι δεν έχει την αξία που έχει στο game όταν πια καταλαβαίνει ο παίκτης τον λόγο για τον οποιό ο James είναι στο Silent Hill. Μετά από αυτό, αν θέλετε δείτε και το Return to Silent Hill, απλά για να περάσει η ώρα σας και τίποτα παραπάνω. Δεν ξέρω γιατί το έχω πάρει τόσο χαλαρά αυτό σε σχέση με άλλους. Για κάποιο λόγο δεν έχω τα ίδια νεύρα που είχα με το Halo TV Series, ή την σειρά του Resident Evil. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το ότι τουλάχιστον εδώ προσπάθησαν να κάνουν κάτι που να μοιάζει οπτικά με αυτό που ξέρω και αγαπώ. Στις άλλες δύο περιπτώσεις ξέφυγαν κατά πολύ από αυτό. Το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα ξαναδώ αυτήν την ταινία, σε αντίθεση με τα Halo και Resident Evil που ΣΙΓΟΥΡΑ δεν πρόκειται να τα ξαναδώ ποτέ στη ζώη μου. 

Μεγάλο και μπερδεμένο το κείμενο σήμερα. Συγνώμη γι’ αυτό, αλλά editing δε θα γίνει. Αυτή είναι η φύση του C&G! Σκέψεις γραμμένες με ψηφιακό μελάνι, έτσι όπως μου έρχονται. Καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και όπως πάντα τα φιλιά μου σε όλους με ένα ακόμα φιλάκι σε εσένα που ήρθες μέχρι εδώ σε αυτό όπως να ‘ναι γραμμένο 3000 λέξεων κείμενο! 😘😗😙😚

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *