Coffee and Games 05.09.2026:
Το ξέρω, το ξέρω, είμαι αδικαιολόγητος για τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Είχα όμως δικαιολογία αυτή τη φορά! Και μάλιστα καλή. Μου ήρθε το game που περίμενα περισσότερο απ’ όλα για φέτος, μέρες πριν την κυκλοφορία του, και έπρεπε να το “ξεψαχνίσω” για να τα δω όλα πριν γράψω το κείμενο στο GO. Ο λόγος για το εικονιζόμενο και στη σημερινή φωτογραφία, Onimusha: Way of the Sword. Ένα από τα θέμα τα για τα οποία θα μιλήσουμε σήμερα. Αν και όχι πολύ, καθώς το κείμενο των 3400 λέξεων στο GO νομίζω ότι τα λέει όλα. Άντε καλά, σχεδόν όλα, έχω και μερικές ακόμα σκέψεις που δεν έγραψα ποτέ εκεί, γιατί έπρεπε να το στείλω κάποια στιγμή και όσο το διάβαζα, τόσο μου έρχονταν και άλλα να γράψω. Επίσης, μέσα στο μήνα -ή το πολύ τον επόμενο- θα το δούμε και στα livestreams το game, οπότε όλα καλά.
Ας αρχίσω με αυτό λοιπόν για να κλείνουμε με τον τίτλο, σε ό,τι αφορά τα κείμενα. Πρώτον, όπως είπα, είχα το game στα χέρια μου αρκετές μέρες πριν την κυκλοφορία του. Δε γνώριζα όμως ότι θα είμαι εγώ αυτός που θα κάνει το review και είχα ήδη παραγγείλει να μου έρθει η Deluxe Edition. Θα μπορούσα να ακυρώσω την παραγγελία όταν έμαθα ότι θα πάρω κωδικό για review, αλλά δεν ήθελα… Από τη μία είναι ότι έχω το κόλλημα με τα φυσικά αντίτυπα των games, από την άλλη ένα παραπάνω όταν είναι steelbook ή δίνει κάτι μαζί. Εδώ είχαμε τη steelbook edition και δεν μπορούσα να μην την πάρω. Βέβαια, κάποιος θα πει ότι ίσως θα έπρεπε να περιμένω να πέσει η τιμή της. Σωστό, αλλά για τη βασική έκδοση του τίτλου. Αυτή η έκδοση δεν ξέρω για πόσο θα είναι ακόμα στα καταστήματα και δε θα έχει ξεπουλήσει.
Μετά είπα να δω τον τίτλο και στο Switch 2. Καλά τρέχει δε λέω, αλλά δυστυχώς γι’ αυτή την έκδοση, είχα ήδη κοντά τριάντα ώρες στο Xbox Series X και δε μου άρεσε αυτό που έβλεπα στο Switch 2. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που έτρεχε και με 30fps… Από την άλλη επειδή το digital copy που είχα από το κωδικό από την Capcom ήταν για το Xbox, και ο τίτλος είναι Play Anywhere, έπαιξα καμία ώρα χθες και στο PC. Με όλα στα Ultra High, Ray Tracing ανοιχτό, και FSR 4.1 -αν δεν κάνω λάθος. Πολύ όμορφο, αλλά να πω την αλήθεια δεν έτρεχε τόσο “smooth” όσο στο Xbox. Δεν ξέρω γιατί. Ελπίζω να είναι θέμα από το game που θα φτιαχτεί με κάποιο patch και όχι κάποιο θέμα από το PC μου. Καλά με τα “τεχνικά” όμως πάμε και στις συμπληρωματικές παραγράφους με κάποια πράγματα για τα οποία θέλω να μιλήσω, αλλά είτε τα ξέχασα, είτε έγινε κάτι άλλο και δεν τα είπα στο βασικό κείμενο/review.
Καταρχάς υπάρχει ένα λάθος σε αυτά που λέω. OK, υπάρχουν δύο λάθη. Το πρώτο και πιο γρήγορο είναι ο αριθμός των bosses. Δεν είναι δεκαοκτώ όπως λέω στο κείμενο. Είναι λίγο λιγότερα. Έκανα λάθος όπως τα μετρούσα στο hub που μπορείς να ξαναπαίξεις όλες τις μάχες μαζί τους, είχαν και τις άλλες μορφές που έχουν και τις μέτρησα ως άλλα bosses. Από την άλλη, οι άλλες μορφές έχουν και άλλες κινήσεις, όποτε ίσως θα μπορούσες να το δεις και ως άλλο boss. Το δεύτερο και μεγαλύτερο λάθος έχει να κάνει με μία λέξη. Στο κείμενο αναφέρομαι στη stamina σαν Issen. Διάβασα λάθος τις οδηγίες στο πρώτο tutorial με το Issen, και επειδή ήμουν τόσο τρελαμένος να παίξω το game, δεν έδωσα και πολύ βάση στο όνομα. Έτσι λοιπόν, νόμιζα ότι Issen είναι η stamina, κάτι που ο τίτλος ονομάζει “stamina” όντως, αλλά δεν είναι. Issen ονομάζεται η κίνηση που κάνει ο Musashi αν ο παίκτης μπορέσει χωρίς να κουνηθεί πριν, να κάνει επίθεση στον αντίπαλο ακριβώς τη στιγμή που αυτός πάει να τον χτυπήσει. Αν το πετύχεις στο σωστό χρόνο αυτό, κάτι που είναι δύσκολο εννοείται, ο Musashi θα κινηθεί τόσο γρήγορα -που μοιάζει σαν τηλεμεταφορά η κίνηση- και θα σκοτώσει τον αντίπαλο. Τώρα για τη λέξη “σκοτώσει” δεν είμαι και πολύ σίγουρος, γιατί κατάφερα να το κάνω μόνο σε μικρούς αντιπάλους, που έπεσαν μετά το Issen. Δεν ξέρω τι γίνεται αν το κάνεις σε bosses. Φαντάζομαι απλά θα χάνουν αρκετή υγεία. Μετά, αν πετύχεις το πρώτο Issen και έχει και άλλους εχθρούς γύρω σου, μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις και άλλα σκοτώνοντας τους όλους με τη σειρά. Όπως είναι λογικό, και πάλι θέλει να πατήσεις το κουμπί τη στιγμή που πρέπει, κάτι που κάνει τα συνεχόμενα Issen ακόμα πιο δύσκολη υπόθεση, από την ήδη δύσκολη να το κάνεις πρώτη φορά.
Ένα άλλο πράγμα που δεν έγραψα καθόλου είναι το πόσο “ιαπωνικό” είναι αυτό το game, και το πόσο το αγαπώ γι’ αυτό. Κακά τα ψέματα, όσο γα*άτο και να είναι το Ghost of Tsushima, ή το Yotei -που δεν το έχω παίξει ακόμα αυτό, είναι άλλο πράγμα να παίρνεις έναν τίτλο με samurai, ο οποίος έχει φτιαχτεί από ιάπωνες. Ένα παραπάνω στην περίπτωση του Onimusha το ότι περιέχει και φανταστικά στοιχεία, όποτε μπορούν να αφήσουν τη φαντασία τους ελεύθερη. Στο τομέα “φαντασία” πάει και το ότι ένα από τα “map cleaning collectables” έχει να κάνει με διάφορες φανταστικές ιστορίες από τον κόσμο του Onimusha. Τώρα, θα σας γελάσω αν κάποιες από αυτές ήταν πραγματική μυθολογία της Ιαπωνίας που την πρόσθεσαν στον κόσμο του Onimusha. Πάντως, αν κάποιος γουστάρει κάτι τέτοιο, καλό είναι να τα μαζέψει όλα αυτά τα collectables -δεν λέω τι είναι για να μη spoilάρω τίποτα- και να τις διαβάσει όλες. Εγώ δεν τις διάβασα όλες για να είμαι ειλικρινής, αλλά ότι μάζεψα αυτά που έπρεπε να μαζέψω, το έκανα.
Μετά έχουμε και κάτι άλλο που μου άρεσε πολύ αλλά για κάποιο λόγο ξέχασα να γράψω στο κείμενο. Αν είστε fans της σειράς, ειδικά των πρώτων δύο τίτλων, θα δείτε κάποια τέρατα εδώ που είναι σχεδόν ίδια με κάποια από εκείνα τα δύο games, αλλά φερμένα στο σήμερα. Μου άρεσε πολύ αυτή η πινελιά. Αν έχετε παίξει το demo, τα έχετε δει ήδη. Τελευταίο που μου σκάει τώρα στο κεφάλι και έχει να κάνει με τους εχθρούς, είναι και κάτι για τις μάχες με τα bosses. Ξέχασα να αναφέρω ότι ο τίτλος σου δίνει επιλογή να παίξεις ανάλογα με το τι θες να κάνεις τη συγκεκριμένη στιγμή όταν κατεβάσεις όλη την μπάρα stamina κάποιου boss, και εξηγούμε. Όταν το κάνεις αυτό έχεις επιλογή να κάνεις μία επίθεση που δεν μπορεί να την αποφύγει το boss. Αυτή η επίθεση μπορεί να είναι είτε σε κάποιο ζωτικό σημείο, και έτσι το boss θα χάσει παραπάνω υγεία, είτε σε άλλα μέρη. Σε κάποια από αυτά, το boss θα πετάξει παραπάνω ψυχές. Σε κάποια άλλα, θα κάνει κάποιο παραπάνω damage στο όπλο του boss και για κάποιο χρονικό διάστημα δε θα μπορεί να σε χτυπήσει με αυτό ή και αν σε χτυπάει δε θα κάνει τόσο πολύ damage σε εσένα κτλ. Είναι ακόμα ένα ωραίο σύστημα που αφήνει στον παίκτη την επιλογή να πράξει όπως νομίζει, και να κάνει ό,τι τον συμφέρει περισσότερο σε κάθε περίπτωση. Βεβαίως, όπου και να χτυπήσεις θα δεις τον Musashi να κάνει μία διαφορετική -ανάλογα με το σημείο- κινηματογραφική, θεαματική επίθεση στον αντίπαλο, που μαζί με το πόση ώρα θα σου πάρει να κατεβάσεις όλη τη stamina, κάνει αυτό το αποτέλεσμα τόσο, μα τόσο ευχάριστο και σου δίνει τόσο πολύ ικανοποιήση.
Είμαι σίγουρος ότι όταν το ξαναπαίξω, όλο και κάτι θα βρω για το οποίο δεν έγραψα και έπρεπε να το κάνω. Πρέπει όμως να πάμε παρακάτω για να μη γίνει πολύ μεγάλο το κείμενο. Ούτως ή άλλως θα το ξαναδούμε το game στα streams κάποια στιγμή. Α! Μιλώντας για τα streams, τελείωσα με τα Resi. Πέντε μήνες και δεκαοκτώ τίτλους μετά. Από το Resi 0 έως το Resi 9. Πολλά games, ζωή να έχουν. Αυτό το ΣΚ, ίσως σήμερα, θα κάνω ένα τελευταίο stream στη σειρά “30 Years of Biohazard”, όπου θα μιλήσω για την καινούργια λίστα προτίμησης μου των τίτλων αυτών. Είχα κάνει εδώ μία λίστα παλιά, αλλά εκεί τα είχα βάλει σύμφωνα με τη μνήμη μου. Θέλω να πω, το original Resi 2 ας πούμε, δεν το έχω παίξει τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ήταν στη θέση που ήταν, απλά γιατί το είχα ως ανάμνηση. Τώρα όμως, σε αυτή την καινούργια λίστα, η σειρά νομίζω ότι είναι περισσότερο “κανονική”, καθώς έμπαιναν στη θέση που έμπαιναν αφού τελειώνα τον κάθε τίτλο στα streams. Βέβαια, να σημειωθεί ότι αυτό είναι καθαρά η άποψή μου, δεν είναι “ευαγγέλιο”! Ο καθένας έχει τον κάθε τίτλο της σειράς στη δίκη του θέση για τους δικούς του λόγους. Μάλιστα, αυτό το stream -αν δεν κάνω κάποιο μεγάλο λάθος- θα είναι και το πρώτο stream που μόνο θα μιλάω χωρίς να παίζω κάτι. Σκέφτομαι να αρχίσω από το τελευταίο της λίστας, να αναφέρω που ήταν στην προηγούμενη λίστα, που είναι τώρα, και γιατί είναι εκεί που είναι τώρα. Δεν ξέρω καθόλου αυτό πόση ώρα θα πάρει. Μπορεί να είναι ένα stream μισής ώρας, μπορεί να είναι και ένα strema δύο ωρών. Θα δείξει… Μετά μάλλον θα πάω στο DLC του DOOM: The Dark Ages, γιατί θέλω ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ να το παίξω αυτό το DLC, και έχω όλη την υπόλοιπη σειρά στο κανάλι, όποτε δεν πρέπει να λείπει και αυτό.
Θα ήθελα να κάνω ένα πέρασμα από τις εκδηλώσεις των τελευταίων εβδομάδων αλλά να πω την αλήθεια μου λίγα πράγματα μου έκανα εντύπωση. Είμαι σίγουρος ότι αν τα ξαναδώ τώρα, θα έχω κάτι παραπάνω να πω, αλλά από μνήμης, θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα. Τα παραπάνω trailers για το επόμενο Control, με κάνουν να θέλω να το παίξω σχεδόν τόσο όσο ήθελα να παίξω το Onimusha. Μετά έχουμε και το τελευταίο μέρος της τριλογίας των remakes του Final Fantasy VII. Είπαν ότι θα τα βγάλουν σε πακετάκι όλα μαζί, το είδα το πακέτο ήδη στο Xbox Marketplace, αλλά είναι η απλές εκδόσεις και το σκέφτομαι… Φαίνεται κιόλας ότι το τελευταίο game της τριλογίας θα έχει και κάποια DLCs γιατί στην deluxe edition του δίνει και κάποιου είδους Season Pass. Ξέρω ότι τα γράφω μπερδεμένα, αλλά είπα να μη δω καμία λίστα. Ότι μου έρθει στο κεφάλι.
Μετά έχουμε το καινούργιο gameplay trailer του Dragon Ball Xenoverse 3. Φαίνεται πολύ καλό, αλλά όσο και αν μου άρεσε το προηγούμενο, ήταν λίγο σπαστικό που δεν έλεγαν να σταματήσουν με τα DLCs. Πέντε φορές ακόμα το έχουμε πληρώσει αυτό το game. Τέλος, το τελευταίο που μου σκάει στο μυαλό, είναι η όλη φάση με το The Witcher 3. Και remaster -το οποίο είναι σαν remake, και δωρεάν σε όλους όσους δεν τα έχουν ακόμα, τα πρώτα δύο DLCs του τίτλου, που είναι τρομερά καλά. Και όπως ξέραμε εδώ και καιρό, μέσα στο 2027 καινούργιο expansion. Πότε έχουν χρόνο και τα κάνουν όλα αυτά;
Πραγματικά, διδάσκει η CD Project RED. Δε νομίζω κανένας και ποτέ σε αυτή τη βιομηχανία να έχει δώσει “update”/remaster τίτλου για νέες κονσόλες δωρεάν σε όποιον έχει τη βασική έκδοση, καθώς και τα δύο πρώτα DLCs. OK, πόσοι να είναι αυτοί που έχουν το The Witcher 3 και δεν έχουν αγοράσει ακόμα τα DLCs του; Μάλλον όχι πολλοί, αλλά και πάλι είναι πολύ καλή PR κίνηση αυτή. Δε μας έχουν συνηθίσει έτσι από τη βιομηχανία, όταν βλέπεις τέτοιες κινήσεις από κάποιον σχεδόν δεν πιστεύεις ότι είναι αλήθεια. Και το game θα έχει πολλές αλλάγες στο remaster του. Θα ήθελα να το ξαναδώ, γιατί είχα κάνει και τα “πάντα”, εκτός από δύο side quests που έφαγαν bug και έτσι ενώ ήμουν τόσο κοντά, δεν έκανα τα πάντα. Βέβαια, όπως είναι λογικό το καινούργιο DLC του τίτλου είναι στο μυαλό όλων μας, αλλά αυτό θα βγει το 2027, όποτε έχουμε ακόμα. Τι να πεις για τη CD Project RED; Ένα θέμα είχαμε με το Cyberpunk 2077 στο launch του, και ακόμα και αυτό κατάφεραν να το φτιάξουν, και να δώσουν και ένα τρομερό DLC.
Ίσως, θα έπρεπε να πω και κάτι για το GTA VI; Έλα όμως που ακόμα και μέχρι σήμερα δεν το έχω δει το gameplay video. Τόσο πολύ δε με ενδιαφέρει. Πραγματικά… Το μόνο GTA που έχω τερματίσει ήταν το V. Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να έχω και κάποια φωτογραφία C&G από τότε που το έπαιζα. Γαμάτο, αλλά δεν το έχω με τα GTA. Να ήταν RDR, θα το μιλούσαμε. Τώρα η περιέργειά μου είναι απλά εγκυκλοπαιδική για το τι θα φέρει στη βιομηχανία αυτό το game ως καινούργια στοιχεία. Στο game το ίδιο εννοώ, όχι στα γύρω του. Από εκεί και πέρα, είτε το παίξω τώρα, είτε σε πέντε χρόνια, το ίδιο μου κάνει. Γι’ αυτό δεν έχω δει το video ακόμα. Θα το κάνω όμως κάποια στιγμή, καθαρά από ενδιαφέρον για μηχανισμούς κτλ, όχι για κάτι άλλο.
Είπα θα είναι μικρό το κείμενο και πιάσαμε πάλι δύο χιλιάδες λέξεις. Σκέψου τι θα γίνονταν αν είχα και λίστα με ότι είδαμε σε Gamescom Opening Night και State of Play. Πάμε για κλείσιμο γιατί έχουμε και δουλειές! 😆 Τις ευχές μου για μία καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και τα φιλιά μου! 😘😗😙😚
ΥΓ. Τώρα είδα ότι στο τελευταίο κείμενο έφτιαχνα ακόμα τα Pokemon. Ε, το έκανα. 2750 πλασματάκια πάνω – κάτω. Μου πήρε μόνο σαράντα ώρες περίπου να τα βάλω στη σειρά! 😅😅
