Coffee & Games 10.01.2026:
Για ακόμα μία εβδομάδα για κάποιο περίεργο λόγο θα κρατήσω την υπόσχεσή που έδωσα, και θα πούμε λίγα λόγια για το Silent Hill 2 remake. Κανονικά ο τίτλος κυκλοφόρησε το 2024, αλλά ήρθε στο Xbox -οπότε και στα χέρια μου- το 2025. Δεν υπήρχε κάποιος τρόπος να το δω πιο πριν, καθώς ούτε PlayStation 5 είχα, ούτε καλό PC (μέχρι το καλοκαίρι που μας πέρασε). Είπα να κάνω λίγο υπομονή και να το πάρω ψηφιακά στο Xbox αφού δεν υπάρχει φυσική έκδοση του game εκεί, και επίσης να εκμεταλλευτώ το γεγονός ότι είναι “Play Anywhere”, άρα με μία αγορά θα το έχω και σε Xbox αλλά και σε PC. Κάτι που τελικά δούλεψε πολύ καλά, γιατί αν δείτε και τα livestreams με τον τίτλο, θα καταλάβετε ότι το game έχει πολλά θέματα στο PC ακόμα και σήμερα.
Πάμε στη φωτογραφία πρώτα όμως. Ε, είναι από το Silent Hill 2 remake, από screenshots που έβγαζα κατά τη διάρκεια των streams. Μάλιστα, όλες οι εικόνες που υπάρχουν σε αυτό το άρθρο είναι δικά μου screenshots. Οπότε, πάμε παρακάτω.
Η σχέση μου με τα Silent Hill games δεν είναι παλιά. Εντάξει, ξέρω τι είναι η σειρά, και πριν από πολλά χρόνια είχα τερματίσει το πρώτο. Από εκεί και ύστερα όμως δεν είχα παίξει τίποτα άλλο πέραν του Shattered Memories στο Wii. Το φθινόπωρο του 2024 -με το hype για το Silent Hill 2 remake- είπα να δω ότι μπορώ να παίξω από τη σειρά στα livestreams. Έτσι για πρώτη φορά στη ζωή μου τερμάτισα απανωτά τα Silent Hill 2, Silent Hill 3, Silent Hill 4: The Room, Silent Hill: Homecoming, και Silent Hill: Downpour. Δυστυχώς, αν δε θέλω να προβώ σε παράνομες ενέργειες, δεν υπήρχε κάποιος τρόπος να δω κάποιον άλλον τίτλο από τη σειρά. Γράφω αυτή την παράγραφο για να σας δώσω να καταλάβετε ότι δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι τα Silent Hill “είναι η σειρά μου”, όπως μπορώ ας πούμε να πω για τα Resident Evil. Με το που έπαιξα όμως τα 2, 3, και 4: The Room, κατάλαβα γιατί αυτή η σειρά είναι εκεί που είναι. Τα αγάπησα κατευθείαν, ακόμα και αν είδα τις ίσως πιο χάλια εκδόσεις από αυτά τα games. Τα αγάπησα τόσο πολύ, που πέρασε κάποιος καιρός μέχρι να αποφασίσω πιο από αυτά τα τρία Silent Hill games είναι το αγαπημένο μου. Τελικά, δεν είναι το Silent Hill 2 -κάτι που ίσως στεναχωρήσει κάποιους- αλλά το Silent Hill 3. Το 2 όμως -όπως και το 4: The Room για τους δικούς του λόγους- είναι πραγματικά ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ στην κατάταξη. Με αυτό στο μυαλό πάμε στο remake του Silent Hill 2.
Πραγματικά, πρέπει να ήμουν μέσα σε μία πολύ μικρή ομάδα του internet που έλεγε ότι η Bloober Team μπορεί να τα καταφέρει πριν βγει ο τίτλος. Ό,τι έχω παίξει από αυτή την ομάδα μου άρεσε πολύ. Ναι, ακόμα και το The Medium που πολλοί είπαν ότι δεν είναι και πολύ καλό game. Σίγουρα, και πάντα, κρατάς μία “πισινή”. Πότε δεν ξέρεις πως θα βγει ένα game, ειδικά όταν πρόκειται για τη σειρά Silent Hill, που δυστυχώς δεν έχει πάρει ποτέ έναν πραγματικά καλό τίτλο από χέρια “δυτικών” studios. Ευτυχώς για όλους μας, ήρθε η Bloober Team να το φτιάξει αυτό.
Δεν ξέρω από που να αρχίσω για να σας περιγράψω πόσο καλό game είναι το Silent Hill 2 remake. Θα αρχίσω από τα άσχημά του, γιατί αυτά είναι βασικά ένα, και δυστυχώς είναι σημαντικό. Έχουμε κάποια τεχνικά προβλήματα. Στη δική μου περίπτωση, το game ήταν unplayable στο PC, και ευτυχώς βοήθησε το “Play Anywhere” και συνέχισα τον τίτλο στο Xbox. Ακόμα και εκεί όμως κάποιες φορές είχαμε θεματάκια. Δεν ήταν πολλά, και δεν ήταν τόσο μεγάλα όσο στο PC, αλλά και πάλι. Τώρα δεν ξέρω αν φταίει η Bloober ή αν φταίει η Unreal Engine 5, πάντως ακόμα και στο PlayStation 5 Pro -ή στο PC μου που είναι δυνατότερο από ένα PlayStation 5 Pro- το game έχει προβλήματα. Στο δικό μου PC δεν μπορούσα να κάνω livestream και να παίζω τον τίτλο συνάμα. Πέραν αυτού όμως, δε νομίζω ότι μπορώ να βρω κάτι άλλο που να είναι κακό σε αυτό το game.
Η ιστορία -όπως είναι λογικό- έχει παραμείνει η ίδια στα βασικά της, αλλά έχει αλλάξει για να κάνει τον τίτλο μεγαλύτερο σε διάρκεια και να φέρει τους διαλόγους που αυτός περιέχει στο “σήμερα”. Για να μεγαλώσει σε διάρκεια, ο τίτλος έχουν αλλάξει και όλες οι περιοχές του. Δε μιλάμε απλά για αλλαγή σε καλύτερα γραφικά, αλλά για αλλαγή που διώχνει σχεδόν ότι θυμάστε από το original Silent Hill 2, στα πρότυπα των remakes των Resident Evil τίτλων. Αυτό ίσως ξενίσει λίγο κάποιον που έχει “λιώσει” επανειλημμένα το original Silent Hill 2, αλλά από την άλλη θα του δώσει και τη σωστή/καλή εντύπωση ότι παίζει κάτι καινούργιο, και όχι το Silent Hill 2 με καλύτερα γραφικά. Από την άλλη όμως, όλα έχουν μείνει τόσο ίδια, που σου δίνουν να καταλάβεις ότι όντως παίζεις κάτι που είναι remake του Silent Hill 2.
Δεν ξέρω πως το έκαναν αυτό. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο άλλο remake που να το κάνει αυτό τόσο καλά. Ίσως, το φτάνει λίγο το remake του Resident Evil 4, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο game που να είναι τόσο διαφορετικό, αλλά και τόσο οικείο σαν εμπειρία. Κάποιος εδώ θα αναφέρει το remake του Resident Evil 2, αλλά όσο και αν αγαπώ αυτό το game πάντα μου “κάθονται στον λαιμό” οι σεναριακές, αχρείαστες, και σε σημεία κακές, αλλαγές που έχουν γίνει στον τίτλο αυτόν σε σχέση με το πρωτότυπο Resident Evil 2. Δεν έχω να πω κάτι άλλο για το σενάριο, γιατί θα πάμε σε spoilers και δεν το θέλω.
Περνάμε στις περιοχές. Όπως ανέφερα ήδη είναι όλες αλλαγμένες για να κάνουν τον τίτλο μεγαλύτερο σε διάρκεια, αλλά βγάζουν όμως τόσο πολύ νόημα. Επίσης, κάτι που δεν ξέρω πως να το περιγράψω. Ενώ όλα είναι διαφορετικά -από το πως έχει φτιαχτεί ο χάρτης της κάθε περιοχής, οι γρίφοι αυτής, τα πολύ ωραία και έξυπνα shortcuts- όλα είναι επίσης τόσο καλοφτιαγμένα και τόσο γνώριμα. Δεν είναι ότι απλά αλλάζουν την περιοχή, κρατούν τον χαρακτήρα που αυτή είχε -αν μπορώ να το πω έτσι- στο original Silent Hill 2, αλλά ο παίχτης θα παίξει κάτι που θα είναι τελείως διαφορετικό. Το πολύ όμορφο είναι ότι υπάρχουν στοιχεία από τους παλιούς γρίφους μέσα στο game σε κάποια μορφή. Οι γρίφοι δεν είναι ίδιοι, αν και κάποιο φέρνουν σε αυτούς του original. Αυτό ίσως είναι ένα από τα στοιχεία που δείχνει το πόσο πολύ αγαπούν το πρωτότυπο game στην ομάδα ή απλά έχουν κάνει τη σωστή μελέτη τους πάνω του πριν πιάσουν να δουλεύουν στο remake. Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να πω για κάποια remakes… Ναι, για πάντα θα έχω θέμα με τις κακές αλλαγές στο Resident Evil 2 remake. Εδώ όμως να αναφέρω ότι είναι μέσα στην πεντάδα με τα αγαπημένα μου Resi games, απλά δεν είναι τόσο καλό σαν remake. Σίγουρα δε φτάνει το πόσο κακό είναι το remake του Resident Evil 3, αλλά και πάλι.
Πίσω στο θέμα μας. Τα καινούργια στοιχεία όμως δε σταματούν εκεί. Όλες οι μάχες με τα bosses του πρωτότυπου τίτλου έχουν αλλάξει και έχουν έρθει στο σήμερα. Δε θα πω τίποτα παραπάνω, γιατί και πάλι πιστεύω ότι αν έχετε παίξει το original Silent Hill 2 -κάτι που πρέπει να κάνετε πριν πιάσετε το remake- θα βρεθείτε σε πολύ καλές αλλαγές σε αυτά και πρέπει να έχετε την εμπειρία χωρίς κάποιο spoiler. Επίσης, αν δεν κάνω κάποιο λάθος, υπάρχει και η προσθήκη τουλάχιστον μίας καινούργιας μάχης με ένα τέρας/boss που δεν το θυμάμαι στο πρωτότυπο game.
Πάμε στο gameplay. Εδώ έχουμε και τις περισσότερες, όπως είναι φυσικό, αλλαγές. Η κάμερα δεν είναι πια στατική. Για ακόμα μία φορά θα μπορούσα να πω ότι έχει έρθει και αυτή στο “σήμερα”. Έχουμε τη λογική “Resi 4”, και όλα έχουν αλλάξει για να ταιριάζει αυτό που παίζει ο παίχτης σε αυτή τη λογική. Ναι, αυτό αλλάζει πολλά από το original Silent Hill 2, αλλά και πάλι το όλο game έχει δημιουργηθεί με αυτό στο μυαλό, οπότε όλο το remake -για πολλοστή φορά- σου δίνει την εντύπωση ότι είναι ίδιο -κάτι που σίγουρα δε συμβαίνει καθώς το πρωτότυπο game έχει στατικές κάμερες, που κάποιες φορές ακολουθούν το χαρακτήρα- αλλά διαφορετικό. Ακόμα και το σύστημα μάχης δουλεύει πολύ καλά. Αυτό το γράφω έτσι γιατί είναι ο πρώτος τίτλος από αυτή την ομάδα που έχει σύστημα μάχης, και τα παιδιά από την Πολωνία το κατάφεραν πολύ – πολύ καλά και μπράβο τους.
Τέλος, εννοείται ότι πρέπει να μιλήσουμε για τη μουσική, αν και δεν υπάρχουν πολλά να πούμε γι’ αυτή. Για ακόμα μία φορά ο Yamaoka “κεντάει”! Δεν ξέρω πόσες φορές έχω αναφέρει σε αυτό το κείμενο το “είναι ίδιο αλλά είναι διαφορετικό”. Εδώ θα το βάλω για ακόμα μία φορά. Και επίσης, για ακόμα μία φορά έρχεται σε αντιδιαστολή με το Resident Evil 2 remake, που εκτός του ότι δεν είχε ίδια ή λίγο διαφοροποιημένα τα αγαπημένα μουσικά θέματα, η Capcom έκανε τη “μαγκιά” να πουλάει με παραπάνω χρήματα την επιλογή στον παίχτη να βάλει τα κλασσικά μουσικά κομμάτια από το πρωτότυπο Resident Evil 2. Στο Silent Hill 2 remake, έχουμε τα ίδια θέματα, ξαναγραμμένα λίγο διαφορετικά από τον ίδιο, original δημιουργό τους. Δεν ξέρω αν πρέπει να γράψω κάτι άλλο. Μακάρι αυτός ο άνθρωπος να ζήσει όσα παραπάνω χρόνια μπορεί να γράφει μουσική.
Και με αυτά και αυτά νομίζω καταλάβατε όλοι ότι το αγάπησα αυτό το game. Ρίχνει το Silent Hill 3 από τον “θρόνο” στο μυαλό μου; Θα έλεγα όχι. Αλλά είναι εκεί στη λίστα, στις ίδιες θέσεις με το original Silent Hill 2, και ίσως πολύ λίγο πιο πάνω από Silent Hill 4: The Room. Είναι ένας τίτλος που μαζί με το Silent Hill f φέρνουν τη σειρά στο “σήμερα”. Η Konami είπε ότι θέλει ένα καινούργιο Silent Hill κάθε χρόνο. Αν είναι να έχουμε κάτι σαν και αυτό ή το f, εγώ είμαι μέσα. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά κουτσά – στραβά η Capcom -με τα λάθη της- το έχει καταφέρει αυτό λίγο – πολύ με τα Resident Evil. Από την άλλη, δε χρειάζεται όλα τα Silent Hill να είναι αυτού του βεληνεκούς. Ας είναι και πιο μικροί τίτλοι, αρκεί να έχουν τη “ψυχή” του Silent Hill. Τώρα το τι είναι αυτή η “ψυχή” για τον καθένα μας, είναι μία άλλη μεγάλη κουβέντα που πολύ θα ήθελα να πιάσουμε κάποια άλλη στιγμή. Αυτά για σήμερα, καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και όπως πάντα τα φιλιά μου σε όλους!! 😘😗😙😚
