Coffee & Games 14.02.2026:
Ε, έχω δύο εβδομάδες να γράψω κάτι εδώ, και ευτυχώς ή δυστυχώς αυτές οι δύο εβδομάδες έδωσαν πολύ υλικό για να έχουμε να γράψουμε. Καλησπέρα, και λίγο πριν μπούμε στο “κυρίως κείμενο” ας πιάσουμε τους λόγους για τους οποίους αυτές τις δύο εβδομάδες δε γράφω τίποτα στο blog. Το πρώτο Σαββατοκύριακο χωρίς άρθρο ήρθε γιατί είχα για τρεις συνεχόμενες μέρες προβολή και των τριών ταινιών The Lord of the Rings. Όπως καταλαβαίνετε, δεν είχα καθόλου το κεφάλι να κάτσω στον υπολογιστή μου και να γράφω για κάτι άλλο. Το επόμενο Σαββατοκύριακο “πήρα ρεπό” γιατί ήθελα να τερματίσω ένα game και το σημερινό κείμενο να είναι ένα mini review γι’ αυτόν τον τίτλο. Όπως φαίνεται από τον τίτλο του κειμένου σήμερα, αυτό δεν έγινε. Δε θα μιλήσω πολύ για το θέμα εδώ, καθώς μία από τις παρακάτω παραγράφους θα είναι γι’ αυτό το game, όποτε θα πούμε εκεί.
Πάμε να πιάσουμε λοιπόν. Φωτογραφία με τον Spider-Man. Συγκεκριμένα είναι το Marvel’s Spider-Man Remastered για το PC, από την Insomniac Games. Η πρώτη έκδοση αυτού του τίτλου για το PlayStation 4 έχει κοσμήσει για ακόμα μία φορά τη στήλη του C&G καθώς ήταν μία φωτογραφία από τα πρώτα – πρώτα άρθρα και κείμενα που έγραψα ποτέ για το blog. Τώρα όμως, τόσα χρόνια μετά, ήρθε και πάλι η ώρα να παίξω τον τίτλο, στην ίσως καλύτερή του μορφή. Με καλύτερα γραφικά κτλ, σε PC που το τρέχει “όπως πρέπει”! Χωρίς όμως Ray Tracing, καθώς με RT ON και όλα τα γραφικά στο Ultra High, η κάρτα δυστυχώς δεν μπορεί να τρέξει μαζί και το livestream. Ναι, αυτή τη φορά το Marvel’s Spider-Man παίζεται με τη “δικαιολογία” ότι θέλω να δω όλα τα Spider-Man της Insomniac στα streams. Για να πιάσουμε από τώρα το “δεν μπορώ να πω πολλά ακόμα γιατί δεν έχω δει ολόκληρο το game”, θα γράψω ότι δεν μπορώ να πω πολλά ακόμα γιατί δεν έχω δει ολόκληρο το game! Θέλω ακόμα να βγάλω τα DLCs του, ένα κομμάτι που δεν είχα παίξει στο PlayStation 4, οπότε θα είναι και η πρώτη φορά που θα δω τον τίτλο ολοκληρωμένο.
Συνέχεια στο “δεν μπορώ να πω πολλά ακόμα γιατί δεν έχω δει ολόκληρο το game” θα κάνουμε με το The Alters. Το The Alters είναι ένας τίτλος που από τότε που τον έπιασα όλο κάτι καινούργιο έρχεται με κάνει να τον σταματήσω. Στην αρχή ήταν το Ebola Villager που έπρεπε να δω για να γράψω κείμενο για το GO. Μετά ήταν το Romeo is a Dead Man, που ήρθε στα χέρια μου πριν την κυκλοφορία του και ήθελα να το δω γιατί αγαπώ Suda51. Τώρα βγήκε και το High on Life 2. Αυτό το τελευταίο όμως είναι στην ίδια κατηγορία με το The Alters, δηλαδή games που θέλω να δω από το Game Pass πριν αυτό μου τελειώσει τον Απρίλιο. Οπότε, αυτά δύο είναι το focus όταν “παίζω για εμένα” όπως το αποκαλώ, και όχι για τα livestreams. Πάμε να πούμε όμως για το The Alters “δύο λόγια”. Ο τίτλος μου αρέσει πάρα πολύ. Ποτέ δεν ήμουν της συγκεκριμένης κατηγορίας, αλλά αυτό το twist που έχει στο σενάριο με το γεγονός ότι φτιάχνεις κλώνους σου που κάτι έχει αλλάξει στη ζωή τους και έχουν πάρει άλλο μονοπάτι σε αυτή, είναι τρομερά ωραίο. Ιδικά για εμένα, που πολλές φορές έχω αυτό το “φιλοσοφικό ερώτημα” στο κεφάλι μου για αποφάσεις που έχω πάρει στη δική μου ζωή. Δυστυχώς για το game όμως, όπως είπα και πριν, δεν έχω επαφή με την κατηγορία, και είμαι πολύ κακός παίχτης. Για αν σας δώσω να καταλάβετε, μετά από πέντε περίπου ώρες κατάλαβα ότι έχω κάνει ένα πολύ σημαντικό λάθος στη δεύτερη περιοχή που σε πάει ο τίτλος. Τώρα η επιλογή είναι ή game over, ή να πάω πίσω σε κάποιο save point και να προσπαθήσω να φτιάξω κάπως τα πράγματα, ή να το πιάσω από την αρχή. Αν αυτό το τελευταίο γίνει, δε θα το συνεχίσω τώρα. Επειδή μου αρέσει τόσο πολύ ο τίτλος, σκέφτομαι να τον αγοράσω. Ευτυχώς, μπορώ να τον βρω σε πολύ καλή τιμή για PC, οπότε και το Game Pass να λήξει, κλάιν.
Συνέχεια έχει το Ebola Village, που δε θα γράψω και πολλά γι’ αυτό. Αν διαβάσετε το κείμενό μου για το GO, θα καταλάβετε. Και πολύ χρόνο από τη ζωή μου του έδωσα. Δεν είναι καλό game, πάμε παρακάτω.
Ο επόμενος τίτλος ήταν αυτός για τον οποίο “πήρα το ρεπό μου” το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Αγαπώ πολύ τις δημιουργίες του Suda51, και όταν ήρθε η ευκαιρία να πάρω κωδικό για το Romeo is a Dead Man, ήθελα να δώσω όλον τον ελεύθερό μου χρόνο εκεί για να μπορέσω να γράψω ένα κείμενο για το game σήμερα, δηλαδή μέσα στην εβδομάδα που βγήκε ο τίτλος, και σταμάτησε να έχει embargo για τα reviews. Δυστυχώς, το game έχει τεχνικά προβλήματα στο PC, ή τουλάχιστον έχει στο δικό μου PC. Εκεί που όλα πάνε καλά, μετά από κάποια ώρα συνεχόμενου παιξίματος τραβάει τρελά stuttering. Και το κακό είναι ότι αυτά βαράνε και σε boss fights, και όταν είσαι γεμάτος με εχθρούς γύρω σου κτλ, κτλ. Όπως είναι λογικό, αυτό έκανε την εμπειρία μου με τον τίτλο πολύ δυσάρεστη. Το καλό είναι ότι βρήκα ένα “work around”, και αυτό είναι κάθε τριάντα με σαράντα λεπτά να βγαίνω στο κεντρικό μενού του game, και μετά να συνεχίζω. Αυτό όμως κάποιες φορές το ξεχνάω! Όπως είναι λογικό όταν παίζεις κάποιους τίτλους, “χάνεσαι” μέσα σε αυτούς. Για εμένα το Romeo is a Dead Man είναι ένα από αυτά τα games. Οπότε ξεχνάω να βγω από το playthrough μου και αν έχουμε πέσει σε φάση που έχει και πολλούς εχθρούς ή το save point είναι μακριά, το όλο πράγμα γίνεται πολύ δύσκολο. Θα το παίξω όμως. Σκέφτηκα κάθε φορά που κάνω save να βγαίνω στο κεντρικό μενού, ίσως με αυτό δε θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα. Και μόνο όμως που το γράφω μπορείτε να καταλάβετε ότι υπάρχει κάποιο θέμα με τον τίτλο. Δε γίνεται να παίζεις ένα game και κάθε δέκα, δεκαπέντε, ή είκοσι λεπτά να πρέπει να βγαίνεις στο κεντρικό μενού του. Οπότε, όταν τελειώσει και αυτό θα το δούμε για κείμενο. Το καλό ή κακό ή περίεργο, είναι ότι μου άνοιξε την όρεξη για ακόμα ένα πέρασμα από τα παιχνίδια του Suda51. Αν και έχω παίξει πολλά από αυτά, δεν τα έχω παίξει όλα, όποτε σκέφτομαι ότι είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να τα δω όλα όταν τελειώσω με τα Spider-Man και το Resident Evil (9) Requiem για τα livestreams… 🤔
Το τελευταίο θέμα μας για σήμερα θα μπορούσε να είναι όλο το κείμενο, αλλά δεν ήθελα να γράψω μόνο γι’ αυτό. Είναι βλέπεις πολλά τα games που μου τράβηξαν την προσοχή από το τελευταίο State of Play του PlayStation, αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι από εδώ έχετε ήδη διαβάσει γι’ αυτά, ή ακόμα καλύτερα είδατε την παρουσίαση και τα είδατε εκεί. Θέλω απλά ονομάστηκα να αναφέρω τίτλους όπως το καινούργιο Castlevania, ποιος να το περίμενε; Παρεμπιπτόντως, να πάτε να δείτε τα Lords of Shadow στο κανάλι. Το trailer του Silent Hill με έκανε να θέλω να παίξω το game για να δω τι έχουν κάνει σε αυτό, και να βρω τη σύνδεση με τον κόσμο του Silent Hill. Αυτό δε βγαίνει Xbox, όποτε τι κάνουμε; Δεν ξέρω. Αν δούμε ότι είναι πολύ καλό μπορεί να παίξει αγορά στο PC, θα φανεί. Έχουμε το Control Resonant, το οποίο φαίνεται ΓΑ**ΤΟ!! Δε νομίζω να έχει υπάρξει άλλη φορά sequel στο οποιοδήποτε game που να είναι τόσο διαφορετικό σαν παιχνίδι από το προηγούμενο. Έχω τρελαθεί με αυτό! Το remaster του Legacy of Kain Defiance, μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον γιατί μου αρέσει η σειρά. Η συλλογή με το Metal Gear Solid 4 είναι σημαντική γιατί βγάζει επιτέλους το συγκεκριμένο game από τη “φυλακή” του PlayStation 3. Τρελά ενδιαφέρον φαίνεται για εμένα και το Project Windless. Δεν ξέρω γιατί, αυτό που είδαμε μου φάνηκε πολύ καλό. Star Wars Galactic Racer εννοείται ότι θέλω να παίξω. Αγαπώ το πρώτο Star Wars Racer, και θέλω πολύ να δω τι έχουν κάνει εδώ. Και θα κλείσω εννοείται με το trailer του Resident Evil (9) Requiem. Έχω γράψει και ξαναγράψει ότι το φοβάμαι το game. Φοβάμαι, το ότι ακόμα και τώρα δεν έχουν δώσει demo, αλλά για κάποιο λόγο μετά τα previews που βγήκαν, και αυτό το trailer είμαι λίγο hyped. Δεν είμαι πολύ, δεν έχω τρελαθεί, γιατί ακόμα φοβάμαι ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά. Μπαίνω όμως σιγά – σιγά σε hype, και δε μου αρέσει καθόλου αυτό! Εκτός του ότι θα γίνουν οι επόμενες δύο εβδομάδες πολύ δύσκολες στο “περίμενε”, με τρομάζει το να περιμένω πολλά από τον τίτλο, και στο τέλος αυτός να με απογοητεύσει. Εντάξει, η Capcom τα πάει πολύ καλά τα τελευταία χρόνια, πάντα όμως θα υπάρχει στο μυαλό το remake του Resident Evil 3, το οποίο δεν είναι κακό σαν game, αλλά είναι κακό σαν remake του Resident Evil 3. Οπότε, μπορεί να γίνει κάτι κακό και εδώ. Δεν το θέλω, δεν το εύχομαι εννοείται! Έχω δώσει ήδη τα χρήματα μου και το περιμένω, δε θέλω να βγει κακό ή ακόμα και μέτριο. Απλά καλό είναι να είμαστε λίγο “χαλαροί” με το τι περιμένουμε από τον τίτλο.
Τώρα, νομίζω ότι αυτά ήταν τα θέματα που ήθελα να γράψω σήμερα. Το State of Play σίγουρα είχε και άλλα games. Ας πούμε οι ανακοινώσεις για τη σειρά God of War ήταν κάτι πολύ καλό, αλλά το ένα game είναι απλά OK κατά τη γνώμη μου, και τα remakes της αρχικής τριλογίας είναι πολύ μακριά ακόμα για να το πιστέψω. Όπως έχω πει πολλές φορές, η βιομηχανία αυτή είναι έτσι πλέον, που αν δεν πιάσω κάτι στα χέρια μου δεν πιστεύω τίποτα. Άνετα όπως τα ανακοίνωσαν, μπορούν σε δύο χρόνια να τα πάρουν πίσω με τη δικαιολογία (ή και όχι δικαιολογία) του ότι θέλουν να συγκεντρωθούν στο όποιο project θα δουλεύουν τότε, όποτε σταματούν την ανάπτυξη. Ποτέ δεν ξέρεις. Με ένα logo, και ένα ηθοποιό να μιλάει, δεν πιστεύω τίποτα! Ο οποίος by the way, ήταν έτσι πάντα ή τώρα έπαθε ένα “Jeff Goldblum” και μιλάει και κινείται όπως ο Jeff Goldblum; 😆😆
Άντε πάμε για κλείσιμο μήπως και τελειώσω ποτέ το Romeo is a Dead Man! Δε νομίζω ότι έχω κάτι άλλο να γράψω για σήμερα. Σκέφτομαι ότι αν δεν έχω να γράφω κάτι εδώ, μήπως να πιάσω πάλι το VideoGame Chronicles, γιατί λίγο με το hype του Resident Evil (9) Requiem με έχει πιάσει πάλι να θέλω να διαβάσω για το lore. Θα δούμε. Όπως πάντα ευχές για μία καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και τα φιλιά μου σε όλους! 😘😗😙😚
