Coffee & Games 17.01.2026:
Περίμενα υπομονετικά την Πέμπτη το βράδυ να δω την παρουσίαση του Resident Evil (9) Requiem για να έχω κάτι να γράψω σήμερα. Τελικά, για ακόμα μία φορά απογοητεύτηκα και δε θέλω να γράψω τίποτα παραπάνω από αυτά που είχα γράψει την άλλη φορά. Οι ανησυχίες μου για το game δεν έχουν αλλάξει. Δεν έχουμε δει σχεδόν τίποτα από τον τίτλο, και αυτός κυκλοφορεί τον επόμενο μήνα. Ελπίζω η ιστορία να είναι τόσο καλή που δεν πρέπει να μας δείξουν κάτι γιατί θα είναι spoiler. Την Raccoon City την έχουμε δει στο πρώτο trailer και από εκεί και πέρα τίποτα άλλο. Τι παραπάνω να πω; Διαβάστε το παλιό άρθρο.
Για ακόμα μία φορά η φωτογραφία είναι από θέμα μας, όποτε πάμε παρακάτω. Βλέποντας το steelbook, μου σκάει στο μυαλό ότι μάλλον αυτό το πραγματάκι είναι και ο μόνος λόγος που πήρα αυτόν τον τίτλο day-one!
Τα προβλήματα πολλά, αλλά πριν τα πιάσουμε ας αρχίσουμε με μία ευχάριστη παράγραφο. Είναι το ομορφότερο Assassin’s Creed; Μάλλον, ναι. Κοίτα και το Odyssey, παρόλα τα προβλήματά του, ήταν πολύ όμορφο στις πόλεις που είχε πέσει δουλεία όπως η Αθήνα ή η Σπάρτη. Εδώ για ακόμα μία φορά τα παλικάρια της Ubisoft έχουν κάνει πολύ καλή δουλεία. Τώρα όμως έρχεται λίγο το υποκειμενικό και θέλω να αναφέρω ότι εμένα προσωπικά μου άρεσε περισσότερο η Ιαπωνία του Ghost of Tsushima. Και κάπως έτσι ήρθε η στιγμή να μπούμε στα άσχημα.
Ναι, δυστυχώς δε νομίζω ότι έχω κάποιο άλλο καλό να πω πέραν του ότι είναι όμορφη η Ιαπωνία. Πάμε στο υποκειμενικό κακό στοιχείο που ανέφερα παραπάνω, πριν μπούμε στα αντικειμενικά άσχημα που έχει ο τίτλος. Δεν ξέρω γιατί -αν και φαντάζομαι- η Ιαπωνία του Assassin’s Creed Shadows μοιάζει πολύ στενή. Δεν ξέρω πως να το περιγράψω αλλιώς. Το Ghost of Tsushima -και απ’ ότι έχω δει και το Ghost of Yotei- σου δίνουν την εντύπωση ότι έχεις έναν “ανοιχτό, ανοιχτό κόσμο”. Το Shadows για κάποιο λόγο μου περνάει ότι όλα είναι στημένο μέσα σε διαδρόμους. Διαδρόμους που υποθετικά είναι μέρος ενός ανοιχτού κόσμου, αλλά δεν είναι ακριβώς ανοιχτοί. Στις πόλεις σίγουρα μπορείς να πας όπου θες. Το ίδιο συμβαίνει και όταν είσαι στις μεγάλες λίμνες ή στα παράλια, αλλά στον υπόλοιπο χάρτη δίνεται μία εντύπωση ότι δεν μπορείς να βγεις από το μονοπάτι που θέλει ο developer να είσαι. Αν κάνεις το λάθος να πάρεις την ευθεία για το επόμενο objective σου, τη γα**σες. Μα σε ένα λεπτό, μα σε πέντε λεπτά, κάποια στιγμή θα φτάσεις κάπου όπου ο χαρακτήρας δε θα μπορεί να περάσει και θα πρέπει να ξαναβγείς στον κανονικό δρόμο για πας εκεί που θέλεις. Ακόμα και με τη Naoe που υποτίθεται ότι είναι ο ninja της υπόθεσης. Γενικώς, τον τίτλο μπορώ να τον περιγράφω μόνο ως ένα “κλειστό game, ανοιχτού κόσμου”. Είναι περίεργο όταν το γράφω έτσι, αλλά αυτήν την εντύπωση μου δίνει.
Πάμε στην ιστορία, και γενικώς την παρουσίαση αυτής. Να αναφέρω ότι έχω παίξει και το DLC, και ευτυχώς θα είναι και το μοναδικό σύμφωνα με την Ubi. Πιστεύω ότι το game δεν τους πήγε όπως θα ήθελαν γι’ αυτό και σταματούν τόσο νωρίς το καινούργιο περιεχόμενο. Γιατί αν δεις την πορεία του Valhalla, θα καταλάβεις ότι μάλλον εδώ δεν πούλησαν όσο θα ήθελαν ή πίστευαν. Anyway, πάμε στην ιστορία. Δεν είναι κάτι που θα σου μείνει. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι κανένα από τα τελευταία Assassin’s Creed δεν είναι κάτι που θα σου μείνει. Εδώ όμως έχουμε και το μεγαλύτερο κακό κατά τη γνώμη μου, ξεχάσαμε τελείως το modern setting. Είναι πολλοί οι fans της σειράς που δεν έδιναν σημασία σε αυτό, για εμένα όμως αυτό είναι που ακόμα με κρατάει σε αυτήν σεναριακά. Από πάντα ίσχυε αυτό το γεγονός. Η μάχη των Assassins και των Templars στο σήμερα, και το γιατί μπαίνουμε σε αυτές τις αναμνήσεις που μπαίνουμε σε κάθε τίτλο, είναι κάτι που για εμένα είναι το “Α και το Ω”. Καλό το βασικό setting του κάθε game, και εννοείται ότι θέλουμε να δούμε και άλλες χρονολογίες και πολιτισμούς, αλλά το “σήμερα” είναι που τα δένει όλα αυτά και τελικά κάνει τη σειρά να είναι “σειρά” και όχι απλά τίτλοι που χ*ζει η Ubi σε διαφορετικά settings, όπως είναι τα Far Cry ας πούμε.
Αυτά για τα γενικά, πάμε στα ειδικά τώρα. Τόσο η ιστορία της Naoe, όσο και του Yasuke, αλλά και των γύρω χαρακτήρων είναι κακά δοσμένη. Αυτή τη στιγμή, μία εβδομάδα μετά τον τελικό τερματισμό των -σχεδόν- πάντων στον τίτλο δεν μπορώ να σου πω ότι θυμάμαι και πολλά. Κάτι που πάει μαζί με τις ερμηνείες και τη σκηνοθεσία των πλάνων στο game. Εκτός από τις pre-rendered cut scenes, όταν έχουμε να κάνουμε με πλάνα που είναι δημιουργημένα από τη μηχανή γραφικών του τίτλου, τα πλάνα είναι πιο βαρετά και από τα πλάνα του Assassin’s Creed 2, που είναι τόσων χρονών game. Μαζί έχουμε και τις ερμηνείες των ηθοποιών. Καταρχάς, να αναφέρω ότι το έπαιξα στα Ιαπωνικά. Οι ερμηνείες είναι τελείως βαρετές, σαν να βαριόντουσαν οι ηθοποιοί να παίξουν. Μπαίνει πολύ μικρό συναίσθημα -όπου μπαίνει- και δε σου δίνει να καταλάβεις τι νιώθει ο χαρακτήρας εκείνη τη στιγμή. Δεν ξέρω αν προσπαθούσαν να πιάσουν κάτι από την εποχή. Ίσως, έτσι να μιλούσαν τότε στην Ιαπωνία. Δεν ξέρω αν είναι κάτι που έχουν οι Ιάπωνες ηθοποιοί. Πάντως, έχω δει διάφορα anime, και σίγουρα εκεί οι ηθοποιοί έβαζαν παραπάνω συναίσθημα και σε έκαναν να νιώθεις αυτά που λέει ο χαρακτήρας που δίνουν τη φωνή τους, χωρίς να πρέπει απαραίτητα να βλέπεις το πρόσωπό του ή το τι κάνει εκείνη τη στιγμή.
Μετά πάμε και στο τι κάνεις στον “όχι και τόσο open, open world”. Παιδιά εντάξει, το περιμέναμε ότι θα κάνεις τα ίδια και τα ίδια. Δε γίνεται open world game χωρίς να κάνεις τα ίδια και τα ίδια… Μάλλον! Μπορεί και να γίνεται, και να το φτιάξει κάποιο studio κάποια στιγμή και να μας τρελάνουν όλους. Πάμε στο Assassin’s Credd Shadows όμως. Ίδιες βλαμμένες αποστολές ξανά και ξανά. Μα κάνεις το map-cleaning, μα κάνεις κάποια αποστολή της ιστορίας, το πολύ σε δύο ώρες, άντε τέσσερεις σε περίπτωση που πιάσεις αποκλειστικά την ιστορία, τα έχεις δει όλα. Το καλό είναι όμως ότι μπορείς να πας την ιστορία “τρένο” και να τελειώσεις πιο γρήγορα το όλο θέμα. Ευχή και κατάρα σας δίνω, από κάποιον που έδωσε περισσότερες από εκατό ώρες στον τίτλο, μην κάνετε κανένα αστείο και βάλετε να βρίσκετε εσείς τον στόχο κτλ. Το όλο σύστημα με τους scouts κάνει πολύ απλά έναν μεγάλο και βαρετό τίτλο, ακόμα πιο μεγάλο και ακόμα πιο βαρετό. Βάλτε το αν θέλετε στην αρχή για να πάρετε ένα achievement/trophy που υπάρχει και μετά κλείστε το, δεν υπάρχει κανένας λόγος για να είναι ανοιχτό. Επόμενη συμβουλή είναι να το βάλετε στο “easy”. Έπαιξα περίπου ογδόντα με εβδομήντα ώρες στο “normal” -σε εισαγωγικά γιατί κάπως αλλιώς το λέει εδώ- και μάντεψε… Κλαίω τις ώρες μου. Δεν υπάρχει κανένα καλό challenge για να το έχεις στο “normal”. Άντε λίγο το stealth, αλλά και αυτό είναι από τις μικρότερες προσπάθειες που έχω δει σε τίτλο για stealth σύστημα. Αν θες stealth παίξε το Metal Gear Solid 5 να γουστάρεις. Παίξει το Dishonored. Σε καμία περίπτωση μην παίξεις το Assassin’s Creed Shadows.
Πάμε στον ήχο; Ίσως, θα έπρεπε να μπει μαζί με τα voice overs αυτό, αλλά δε γα*είς; Θα το βάλω μόνο του. Κακό OST. Παίζει να μην έχω ούτε ένα τραγούδι που να πω ότι μου αρέσει. Και είναι κρίμα γιατί η ιστορία κάνει focus στη μουσική για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο, αλλά τελικώς αποτυγχάνει. Ακόμα και αυτό το συγκεκριμένο στοιχείο που έχει να κάνει με τη μουσική είναι εκεί για να είναι. Η γενική μουσική είναι πιο πολύ “εκεί για να είναι”. Ότι να ’ναι μουσικά θέματα, παίζουν σχεδόν όπου να ’ναι. Εντάξει, έχουμε συγκεκριμένα θέματα που παίζουν σε μάχες ή σε κάποιες πόλεις και χαρακτήρες ξέρω ‘γω, αλλά είναι κακά και αυτά. Κάποια μάλιστα είναι και εκτός του όλου κλήματος. Κάτι σαν hip-hop μελωδίες που δεν κολλάνε καθόλου, μα καθόλου με αυτό που βλέπεις στην οθόνη να γίνεται.
Τι άλλο να γράψω; Για την ιστορία έγραψα, για τους χαρακτήρες έγραψα, για τον χάρτη έγραψα… Α! Έχουμε και το gameplay. Για game μιλάμε στην τελική. Ε, τι να σου πω; Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Προσπάθησαν να αλλάξουν λιιιιιιιιιιιιιιιίγο τη φόρμουλα με τους δύο χαρακτήρες, αλλά είναι τόσο αχρείαστη προσθήκη. Ο Yasuke μοιάζει ΤΟΣΟ πολύ σαν προσθήκη της τελευταίας στιγμής. Δεν ξέρω ποιος θα είναι ο παίχτης που θα παίξει μόνο με Yasuke και θα βάζει τη Naoe στις δικές της αποστολές. Νομίζω ότι το 99,99999999% αυτών που θα παίξουν το τίτλο θα πάει μόνο Naoe και Yakuse όπου είναι αποκλειστικά αυτός. Και εγώ αυτό έκανα. Η μάχη δεν έχει αλλάξει και πολύ από τα προηγούμενα. Κάποιος θα πει ότι αλλάζει αναγκαστικά και πρέπει να παίξεις λίγο πιο καλά στις παραπάνω βαθμίδες δυσκολίας. Το έκανα, το είδα. Δεν αλλάζει τίποτα, πέραν απ’ το να είναι πιο εκνευριστικοί οι εχθροί. Δεν είναι ότι ξαφνικά παίζεις Sekiro ξέρω ‘γω. Απλά οι εχθροί είναι πιο επιθετικοί ας πούμε. Κάνουν και δύο επιθέσεις παραπάνω. Αυτό. Άντε, ναι να το δώσω έχουν και παραπάνω health και κάνουν παραπάνω ζημιά σε εσένα. Αυτό όμως δεν είναι κάτι που εγώ θα το δω ως καλό. Ίσα – ίσα, το να κάνεις τους εχθρούς περισσότερο “bullet sponges” μόνο ως κακό έρχεται στο κεφάλι μου.
Περίπου εκατόν δέκα ώρες μετά, εδώ είμαστε. Δυστυχώς, για ακόμα μία φορά νιώθω σαν να τις πέταξα αυτές τις ώρες. Έχω να νιώσω ότι παίζω καλό Assassin’s Creed από το Black Flag. Δυστυχώς, το Assassin’s Creed Shadows δεν είναι ένα καλό game. Είναι ένα μεγάλο game, και σίγουρα μπορεί κάποιος που γουστάρει την Ιαπωνία, να πάρει κάποιες ώρες διασκέδασης, αλλά όχι να πούμε ότι είναι το επόμενο καλό Assassin’s Creed. Για να πω την αλήθεια μου όμως, νομίζω ότι εκεί που έχει φτάσει η σειρά πλέον παίζει και να μην ξαναπούμε ποτέ για κάποιον επόμενο τίτλο της ότι είναι “το επόμενο καλό Assassin’s Creed”. Βέβαια, θα με ρωτήσεις κάπου εδώ, “αφού το έβλεπες, γιατί το πήρες;”. Ε, τι να σου απαντήσω… Ίσως, αυτό το steelbook έκανε τη δουλεία για την Ubisoft όπως είπα και στην αρχή. Το steelbook και το μπρελοκάκι! 😅😅😅
Αυτά τα λίγα για έναν τίτλο που εγώ προσωπικά θα σας έλεγα ότι αν δεν είστε μεγάλοι fans της σειράς να τον προσπεράσετε. Ακόμα και αν είστε fans, αλλά σας αρέσουν τα παλιά Assassin’s Creed. OK, ξέρω, πάει καιρός που αυτά έχουν “πεθάνει” στο μυαλό της Ubi και δεν πρόκειται να ξαναδούμε κάτι σαν και αυτά, αλλά λέμε τώρα. Υπάρχει ελπίδα για το μέλλον; Πολύ μικρή από εμένα. Ίσως, και μακάρι για τη σειρά να κάνουν την έκπληξη. Καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και όπως πάντα τα φιλιά μου σε όλους!! 😘😗😙😚
ΥΓ. Όλες οι εικόνες του άρθρου είναι δικές μου, παρμένες από το Xbox Series X. ✌️
