Coffee and Games 17.10.2026:
Όπως υποσχέθηκα, έτσι και θα κάνω. Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε το ολίγον τι σκ*τό για το Halo, αυτή την εβδομάδα θα έχουμε το ακριβώς αντίθετο για το Gears of War. Γιατί το E-Day όχι απλά έχει λόγο ύπαρξης, αλλά είναι ένα game που σίγουρα αξίζει τον χρόνο και τα χρήματά σας. Βέβαια, λέγοντας αυτό το τελευταίο είναι ίσως λίγο υποκρισία που δεν το αγόρασα και το έπαιξα μέσω του Game Pass, αλλά να είστε σίγουροι ότι με το που μαζέψω πάλι χρήματα για ξόδεμα σε video games, το Gears of War E-Day θα είναι μέσα στα πρώτα τρία που θα πάρω, αν όχι το πρώτο. Ας ξεπετάξουμε εδώ και τη φωτογραφία μιας και για ακόμα μία φορά έχει σχέση με το κείμενο, οπότε δε θα χρειαστεί κάποια άλλη παράγραφο γι’ αυτή. Ακόμα μία φωτογραφία στη στήλη που είναι πάνω στο θέμα, και το σερί συνεχίζεται. Για να δούμε πότε θα σπάσει αυτό.
Στο θέμα μας όμως, γιατί έχω αρκετό ενθουσιασμό και θέλω να τα γράψω. Για ακόμα μία φορά δεν ξέρω ποιος θα κάτσει να διαβάσει ένα mini review ενός τίτλου που έχει κυκλοφορήσει, αλλά με ξέρετε, όταν θέλω να γράψω για κάτι δε με ενδιαφέρουν αυτά. Γι’ αυτούς που θέλουν να τελειώνουν γρήγορα, να αναφέρω ότι θα έχω και short review στο YouTube μέσα στην εβδομάδα. Γι’ αυτούς που θέλουν να τελειώνουν γρήγορα με το κείμενο, να αναφέρω ότι το Gears of War E-Day είναι ένα πολύ καλό game. Αν αγαπάτε έστω και λίγο τη σειρά ή σας αρέσουν τα 3rd person shooters, νομίζω ότι πρέπει να το παίξετε οπωσδήποτε. Μιλάμε πάντα για αυτόν που έχει πρόσβαση στον τίτλο μέσω Xbox ή PC. Το αν αξίζει να αγοράσεις κάποιο σύστημα που δεν έχεις γι’ αυτόν, αυτό είναι άλλο ερώτημα. Βέβαια, κάποιος θα ρωτήσει τώρα, “που να το βρούμε αυτό το σύστημα που είναι παντού sold-out όλα;”, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.
Λέγοντας τη λέξη “ιστορία”, ας μιλήσουμε για την ιστορία αυτού του game. Τα πράγματα είναι απλά, η Sera μόλις έχει βγει από ένα μεγάλο εμφύλιο πόλεμο, και πριν καλά, καλά κάτσουν οι στάχτες αυτού του πολέμου, από το πουθενά δέχονται επίθεση μέσα από τη γη από τους Locust. Το πως στήνονται οι πρώτες ώρες/μέρες αυτού του πολέμου στον τίτλο είναι μοναδικές. Σου περνάει πολύ καλά το χαμό και την αναταραχή που υπάρχουν σε μία πόλη όταν κάποιος κάνει επίθεση από το πουθενά, είναι ανελέητος και οι κάτοικοι αυτής της πόλης δεν ξέρουν τι να κάνουν και πως να σωθούν. Α! Ξέχασα να αναφέρω την πόλη. Το όνομα είναι Kalona, και έπαιξε έναν ρόλο στον εμφύλιο πόλεμο που μόλις τελείωσε. Η αρχή του τίτλους, και για όλο το πρώτο του act, θα μπορούσα να πω ότι μοιάζει λίγο με κάποιο game τρόμου. Θυμίζει και λίγο Resi, εδώ και εκεί. Βλέπεις μπροστά στα μάτια σου τον πανικό των απλών πολιτών που χωρίς να έχουν καταλάβει τι έγινε προσπαθούν να σώσουν τις ζωές τους. Και κάπου μέσα εκεί είναι ο Marcus με τον Dom που παρέα με τους Mags και Lucas προσπαθούν να σώσουν όσους μπορούν και να καταλάβουν και αυτοί τι έχει γίνει. Από το act 2 και μετά θα έλεγα ότι ο τίτλος γίνεται ένα πιο “κανονικό” Gears of War, με αρκετές πινελιές από το Gears of War 5 όμως. Και με αυτό πάμε στο στήσιμο του game.
Έχουμε λίγο από εδώ και λίγο από εκεί. Πολλές είναι οι φορές που θα νιώσεις ότι παίζεις έναν τίτλου του 2006, αλλά και πολλές είναι αυτές που το φέρνουν στο “σήμερα”. Με τα καλά και τα κακά τους και οι δύο κατηγορίες. Υπάρχουν σημεία που απλά θα πυροβολείς από κάποιο turret και δε θα κινείς τον χαρακτήρα, κάτι που θυμίζει παλιές ίσως καλές εποχές του Xbox 360 και PlayStation 3 που για κάποιο λόγο πολλά 3rd person shooters είχαν τέτοια σημεία μέσα στο campaign τους. Γενικώς, το όλο game έχει δομή που μία σε πάει “πίσω”, σε αυτό που μας έχει συνηθίσει η σειρά, μία σε φέρνει “μπροστά” παίρνοντας στοιχεία από το Gears of War 5, με ας το πούμε ανοιχτές περιοχές που μπορείς να διαλέξεις αν θα κάνεις το όποιο μικρό map cleaning ή όχι. Κατά την άποψή μου, αυτό το έχουν κάνει πολύ καλά και δεν κουράζει. Νομίζω ότι έτσι όπως είναι η δομή του τίτλου, όταν κουραστεί κάποιος από το πολύ linear μονοπάτι, παίρνει ένα σημείο ανοιχτού χάρτη για να κάνει λίγο βόλτα. Μετά, όταν κουραστεί από αυτό, πάμε πίσω στο linear κομμάτι, που συνήθως έχει και τα περισσότερα στοιχεία για την πλοκή μέσα του. Διάβασα σχόλια ανθρώπων για κάποια σημεία του game ότι το open world λίγο ρίχνει τη ροή, αλλά εγώ πραγματικά δεν το κατάλαβα καθόλου αυτό, και αυτό ίσως έχει να κάνει με το ότι ο τίτλος είναι απολαυστικότατος στο gameplay του.
Περνώντας σε αυτό, το gameplay είναι αρκετά κοντά σε αυτά που ξέρεις από τη σειρά. Δε θα σου πω αν είναι κοντά στα παλιά ή όχι, μιας και για εμένα όλη η εξέλιξη της σειράς είναι πολύ μικρή, αλλά αυτό δεν το λέω για κακό. Όταν μία συνταγή δουλεύει, δεν υπάρχει λόγος να την αλλάξεις. Νομίζω ότι σε όλη την ιστορία της σειράς, οι μικρές αλλαγές που έγιναν ήταν τόσες όσο πρέπει να μη φαντάζει κάτι ξένο, αλλά και να μη φαίνεται σαν κάτι άλλο. Το E-Day μάλλον έχει κάνει τις περισσότερες, με δύο από αυτές να είναι σημαντικές για το μέλλον της σειράς, μάλλον… Η μία είναι ότι πλέον ο χαρακτήρας που ελέγχουμε μπορεί να πηδάει. Αυτό αλλάζει πολύ το τι κάνεις μέσα στα πεδία της μάχης και πιστέψτε με, όταν γίνεται πανικός από σφαίρες γύρω σου, σε βοηθάει αρκετά. Η άλλη αλλαγή που επίσης βοηθάει στον πολύ πανικό, είναι το ότι πλέον ο χαρακτήρας τρέχει κανονικά, και δεν έχει αυτή την περίεργη κάμερα όπως στα προηγούμενα. Να πω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με το τι γίνονταν στα προηγούμενα Gears of War. Εκείνη η κάμερα, και το πως “έτρεχε” ο χαρακτήρας εκεί, έπρεπε να είναι έτσι γιατί εξυπηρετούσαν κάτι. Τώρα είναι αλλιώς, και πάλι γιατί οι δημιουργοί θέλουν να εξυπηρετεί κάτι άλλο. Εμένα μου αρέσουν και οι δύο τρόποι, αλλά είναι μία αλλαγή που και πάλι σε κάνει να κινήσε πολύ διαφορετικά στα πεδία της μάχης.
Μαζί με αυτό έρχονται και πολλά νέα είδη εχθρών. Ίσως, γιατί το gameplay έχει εμπλουτιστεί, έπρεπε να βάλουν και κάποιους εχθρούς που θα κάνουν κάτι παραπάνω για να έχει και λίγο λόγο ύπαρξης αυτό το gameplay. Και έχουν βάλει πολλούς. OK, και πάλι θα “φάτε” πολλούς κλασικούς Locust, αλλά ευτυχώς σε αυτόν τον τομέα έχουν δουλέψει για να βλέπεις αρκετούς διαφορετικούς εχθρούς, με άλλα όπλα, που κάνουν άλλα πράγματα και επιθέσεις, και θέλουν άλλη αντιμετώπιση. Αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο που βοήθησε πολύ στο να μη βαρεθώ καθόλου στο game. Επίσης, έχουμε και bosses και mini bosses. Αυτά η αλήθεια είναι ότι δεν είναι αρκετά, και κάποιες φορές θα πολεμάτε τα ίδια και τα ίδια, αλλά και πάλι για τη διάρκεια του τίτλου δε νομίζω ότι είναι κάτι που θα κουράσει και τόσο.
Ένα καινούργιο στοιχείο που βοηθάει στην αντιμετώπιση όλων αυτών είναι και τα mods των όπλων. Αυτά πρώτα απ’ όλα πρέπει να τα βρεις. Εκεί βοηθάει λίγο και το map cleaning των ανοιχτών περιοχών, αλλά και αυτό να μην κάνεις, νομίζω ότι θα βρεις ΠΟΛΛΑ απλά ακολουθόντας το κομμάτι για το main campaign. Είναι πολλά κουτιά που περιέχουν weapon mods τα οποία είναι στο δρόμο σου και δε θέλουν ιδιαίτερο ψάξιμο. Δεν ξέρω όμως, αν τα καλά – καλά mods είναι κρυμμένα μέσα στους ανοικτούς χάρτες. Είναι τόσα πολλά τα mods που θα βρεις γενικώς, που από πολύ αρχή έχασα λίγο το που βρήκα τι. Επίσης, αυτή η ποικιλία βοηθάει πολύ στη διαφορετική παραμετροποίηση του κάθε όπλου που χρησιμοποιείς. Αυτό με τη σειρά του, κάνει ακόμα και παίκτες που θα παίξουν με το ίδιο όπλο, να παίζουν διαφορετικά, γιατί έχουν κολλήσει σε αυτό το όπλο διαφορετικά mods.
Πριν περάσω στην τελική ετυμηγορία, να πω και για τα τεχνικά. Τι να πρωτοπώ γι’ αυτά; Ο ήχος είναι τρομερός. Ακούς τις σφαίρες να περνάνε δίπλα σου. Ακούς τους εχθρούς και ξέρεις που είναι. Και μετά έχουμε τα γραφικά. Αυτά είναι πάρα πολύ καλά στο Xbox Series X, και είναι θεϊκά στο PC. Εκεί δεν είδα πολύ όμως. Έβαλα λίγο το πρώτο μέρος του τίτλου για να δω πως φαίνεται. Το έτρεξα σε 2K, με όλα στο ludicrous, που είναι η ονομασία του πιο πάνω level από τα ultra. Καλά τι να λέμε τώρα; Νομίζω ότι είναι στο τοπ3 από τα πιο όμορφα games που έχω δει ποτέ. Οι φωτισμοί, οι αντανακλάσεις, οι καπνοί, όλα είναι ΦΟΒΕΡΑ! Δεν είναι όμως ότι στην κονσόλα δε θα δεις κάτι καλό, το αντίθετο, απλά στο PC είναι ΤΡΟΜΕΡΑ όμορφο αυτό που βλέπεις και παίζεις.
Με όλα τα παραπάνω μπορείτε να καταλάβετε ότι μάλλον πιστεύω πως αυτός ο τίτλος είναι λόγος αγοράς κονσόλας για κάποιον. Εντάξει, εγώ είμαι και λίγο fanboy των Gears of War. Δεν είναι ότι ξέρω τη σειρά τόσο καλά όσο τα Resi, αλλά είναι μία σειρά από games που έχω βγάλει ξανά και ξανά. Με ένα από αυτά τα “ξανά” να είναι και στο κανάλι στο YouTube που έχω όλη τη σειρά. Ναι, ναι, ό,τι έχει βγει. Και το Judgement και το Tactics. Το Gears of War E-Day νομίζω ότι είναι ένας τίτλος σταθμός. Μπορεί τώρα να μην έχει παιχτεί από πολλούς, και να μην έχει τη δημοτικότητα που του πρέπει, αλλά αυτό είναι κάτι που πάει με τη σειρά νομίζω. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον, θα λέμε όλοι πόσο γαμ*το ήταν αυτό το game και γιατί πρέπει να το παίξουν όσοι αγαπούν τα 3rd person shooters. Σίγουρα δε θα αφήσει ιστορία όσο το πρώτο Gears of War, αλλά νομίζω ότι σε κάποια πράγματα, ίσως για ακόμα μία φορά κάποιοι θα αντιγράψουν τη σειρά, με τον καλό τρόπο. Υπάρχουν κάποια προβλήματα εδώ και εκεί; Ίσως. Εγώ όμως δεν εντόπισα κάτι που να με πετάξει εκτός από την όλη εμπειρία και να με χαλάσει τόσο. Το αντίθετο θα έλεγα. Είναι ένα από τα λίγα games που θέλω να ξαναπιάσω με την πρώτη ευκαιρία. Και αυτή τη φορά μάλλον θα είναι όλο στο PC για να δω όλο το game σε ludicrous επίπεδο γραφικών.
Με αυτά και αυτά νομίζω ότι καταλάβατε πόσο πολύ μου άρεσε αυτός ο τίτλος. Έχουμε μία χρονιά που είχαμε ένα καλό Resi, καινούργιο πολύ καλό Onimusha, ένα καλό remake του Black Flag, καινούργιο Control -το οποίο παίζω τώρα στα streams- και είμαι σίγουρος ότι αν δω καμία λίστα θα θυμηθώ και άλλα. Μακάρι να το χαρείτε, να περάσετε καλά όσοι γουστάρετε, αλλά πραγματικά εμένα με αφήνει τόσο παγερά αδιάφορο το GTA VI με όλα αυτά τα πολλά και καλά games που έχουμε στα χέρια μας το 2026. Άντε να δούμε πως θα μπορέσω να διαλέξω τίτλους για να γράψω για τα καλύτερα στο τέλος της χρονιάς… #firstworldproblems 😅😅 Τις ευχές μου για μία καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και τα φιλιά μου! 😘😗😙😚
ΥΓ. Ένα ίσως προβληματάκι που μου έσκασε τώρα στο τέλος είναι αυτό του ότι πας αρκετές φορές στα ίδια σημεία της πόλης. Αλλά από τη μία έχει τόσες διαφορετικές άλλες περιοχές που δε νομίζω να σου φανεί τόσο τραγικό αυτό. Από την άλλη, όταν ξαναπάς σε αυτές τις περιοχές τις βλέπεις όλο και πιο κατεστραμμένες από τον πόλεμο. Οπότε, είναι και σαν να πηγαίνεις σε άλλες περιοχές -επειδή αλλάζει η διάταξη κάπως του χώρου- αλλά και σου περνάει πολύ ωραία την καταστροφή που φέρνει ο πόλεμος σε μία πόλη. Ίσως τελικά να μην είναι και τόσο κακό το ότι ξαναπάς στα ίδια μέρη κάποιες φορές.
ΥΓ2. Όλες οι φωτογραφίες είναι από τα πρώτα λεπτά του τίτλου και είναι τραβηγμένες από εμένα όταν έπαιζα στο PC για αν δω το game πως τρέχει εκεί.
