Coffee and Games 18.07.2026:
Έχει καταντήσει η στήλη να είναι ο προσωπικός μας ψυχοθεραπευτής. Αλλά αν δεν τα πεις εδώ που θα τα πεις; Με τόσα προβλήματα που τρέχουν σήμερα, τα videogames είναι ίσως από τα τελευταία πράγματα που θα έπρεπε να απασχολούν κάποιον. Ε, τι να κάνουμε όμως; Ένα hobby το έχουμε, γι’ αυτό να μιλήσουμε. Κάπως πρέπει να ξεφεύγουμε από τα καθημερινά και να “ηρεμούμε” λίγο με τα δικά μας. Έτσι όπως έχει γίνει όμως και η βιομηχανία δεν ξέρω κατά πόσο είναι “ηρεμία” η ενασχόληση μαζί της. Και με αυτό το θέμα θα καταπιαστώ σήμερα.
Πριν από όλα ας πάμε στη φωτογραφία όπως πάντα. Παρόλο που το έχω στα χέρια μου από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας, ακόμα δεν έχω καταφέρει να το παίξω. Ο λόγος εννοείται για το Assassin’s Creed Black Flag Resynced, όπως φαντάζομαι μπορείτε να δείτε και με τα μάτια σας. Με αυτά και εκείνα, δεν έχω καταφέρει να δω ούτε δευτερόλεπτο από τον τίτλο, και το κακό είναι ότι δεν ξέρω πότε θα γίνει τελικά αυτό. Σκέφτομαι ότι αφού το ξεμπουρδελέψαμε έτσι, να το πάω μέχρι να τελειώσω με αυτά που παίζω τώρα και να το πιάσω μετά. Επίσης, ήθελε να βγάλει και άλλο ένα τελευταίο κεφάλαιο η Ubi στο Shadows. Εκεί που νόμιζα ότι είχα τελειώσει με το game, πρέπει να παίξω και άλλο… Και πίστεψε με, δεν έχω καμία όρεξη. Αφού έχω κάνει όμως τα περισσότερα -αν όχι τα πάντα- στον τίτλο, να μην το κάνω και αυτό; Δυστυχώς, πρέπει. Οπότε μάλλον κατά το τέλος Αυγούστου το βλέπω το Resynced και αυτό αν μας πάνε όλα καλά και έχουμε τον χρόνο που θέλω να πιστεύω ότι έχουμε.
Κατά τα άλλα, στα streams πάμε δυνατά με τα Resi. Τώρα έχουμε περάσει στο δεύτερο μισό των τίτλων, και αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές παίζω το πρώτο Revelations. Πολύ περίεργο game. Σχεδόν είχα ξεχάσει πόσο διαφορετικό, αλλά και πόσο ίδιο θέλει να είναι με τη βασική σειρά. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό το ΣΚ θα τελειώνουμε και με αυτό και θα πιάσουμε το Resi 5. Για πλάκα σκεφτόμουν ότι μπορεί η σειρά να μου πάρει όλο το καλοκαίρι, αλλά τώρα νομίζω ότι μάλλον δεν είναι και τόσο αστείο αυτό το ενδεχόμενο!
Ποιο είναι το θέμα μας σήμερα όμως; Φαντάζομαι ότι το έχεις καταλάβει από τον τίτλο. Τον οποίο για να πω την αλήθεια, δεν τον έχω βγάλει ακόμα, όταν γράφονται αυτές οι γραμμές. Ας πιάσουμε λοιπόν τον βασικό προβληματισμό μας για σήμερα. Δεν ξέρω πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσαμε καλά λόγια για κάποια εξέλιξη στη βιομηχανία. Τα τελευταία χρόνια -και μιλάμε για τουλάχιστον πέντε χρόνια τώρα- δεν έχουμε ακούσει σχεδόν κανένα καλό νέο. Θέλεις οι απολύσεις που κάνουν όλοι; Θέλεις τις αυξήσεις τιμών στα πάντα; Θέλεις το digital-only μέλλον στις κονσόλες; Θέλεις τα studios που κλείνουν ή αλλάζουν χέρια από το πουθενά; Τις ακυρώσεις τίτλων; Πραγματικά, ότι καινούργιο παίζει από νέο, είναι σχεδόν πάντα κάτι κακό. Πώς μπορεί πλέον κάποιος να πει ότι πραγματικά γουστάρει τη βιομηχανία έτσι όπως γίνει; Προσοχή, μιλάω για τη βιομηχανία, όχι το hobby αυτό – καθαυτό.
Και εκεί έρχεται λίγο και αλλάζει η κατάσταση. Θέλω να πιστεύω ότι άλλο είναι το hobby, άλλο η βιομηχανία που το συντηρεί. Γιατί στην τελική και η βιομηχανία αυτή τη στιγμή να πέσει έξω και για κάποιο λόγο να σταματήσουν να δημιουργούνται καινούργια games, έχουμε τόσα πολλά παλιά που θέλουμε να δούμε και δεν έχουμε δει, ή που έχουμε δει και θέλουμε να ξαναδούμε, που πραγματικά πιστεύω πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για κάποιον που θέλει να παίζει videogames αν κάποια στιγμή με κάποιον μαγικό τρόπο σταματήσουν να βγαίνουν καινούργια.
Αλλά ξέρεις τι γίνεται; Ακόμα και τώρα, με όλα αυτά τα άσχημα νέα, ακόμα βγαίνουν τίτλοι που είναι είτε καλοί, είτε υπέροχοι και μας κάνουν να ξεχνάμε τα γύρω – γύρω. Εννοώ να ηρεμούμε λίγο από τη ζωή μας, όχι τα γύρω της βιομηχανίας. Και ακόμα δεν έχουν βγει όλα αυτά που περιμένουμε εδώ και χρόνια και ξέρουμε ότι θα κυκλοφορήσουν το 2026. Αν και δε με ενδιαφέρει καθόλου έχουμε το GTA VI, έχουμε το καινούργιο Onimusha, το επόμενο Control, το καινούργιο Gears of War και τόσα άλλα. Ναι, αυτά τα τέσσερα ήταν που μου ήρθαν στο μυαλό από το πουθενά, είμαι σίγουρος ότι ο καθένας έχει άλλη τετράδα, ή και περισσότερα στο κεφάλι του, που περιμένει να κυκλοφορήσουν το 2026.
Εκεί όμως είναι που μπαίνει η ερώτηση, τελικά πρέπει να χαίρεσαι ή να χαλιέσαι έτσι όπως πάει η βιομηχανία; Αν κάνεις μία βόλτα από τα διάφορα sites του χώρου, τα περισσότερα νέα που διαβάσεις είναι κακά νέα. Πάντα όμως θα δεις κάποιο preview ή review από games που ήρθαν ή έρχονται, είναι καλά, και σίγουρα θες να παίξεις. Οπότε ίσως είναι δύο διαφορετικά θέματα ή ενότητες καλύτερα, που θα πρέπει να έχουμε στο κεφάλι μας μάλλον. Όλα πάνε χάλια γενικώς, άντε καλά σχεδόν όλα, πού και πού μαθαίνουμε και κανένα καλό νέο. Από την άλλη όμως οι καινούργιοι τίτλοι που έρχονται είναι τουλάχιστον κάτι που ο καθένας για τους δικούς του λόγους περιμένει καιρό τώρα, και σίγουρα θέλει να παίξει day-one ή τουλάχιστον να παίξει κάποια στιγμή στο μέλλον.
Οπότε ίσως αυτή να είναι η λύση στο πρόβλημα του “τα βλέπω όλα μαύρα”. Έχοντας λύσει το θέμα αυτό ας πούμε, μου σκάει όμως και το άλλο στο κεφάλι. Άντε καλά εμείς τα βρήκαμε. Πες ότι έχουμε τις κονσόλες μας, κάποιοι έχουμε τα PCs μας, έχουμε τα games μας, κτλ μας, και κάνουμε το κουμάντο μας. Με όλα αυτά που φαίνονται να είναι τόσο “μαύρα” όσον αφορά τα μηχανάκια -μελλοντικά και τωρινά, τις τιμές στα games, τις τιμές στις συνδρομές κτλ, πως θα μπει ένας καινούργιος στο hobby. Πώς μπορείς να πεις σε κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί και θέλει να δει τι είναι τα videogames, να πάρει τη “τάδε” κονσόλα ή να φτιάξει PC και να δει τους “τάδε” τίτλους; Γιατί άντε, ας πούμε ότι μπορείς να βρεις κάποια games φτηνά. Μα σε κλειδάδικα, μα από δεύτερο χέρι, μα από εδώ, μα από εκεί. Παρακάτω τι γίνεται; Καθώς γράφω αυτά μου σκάει ότι μπορεί να του πεις να παίζει μόνο “retro” και παλιά πράγματα γενικώς. OK, μέσα. Αλλά έτσι δεν πάει μπροστά η βιομηχανία. Αυτό δεν είναι καινούργιο κοινό. Γιατί αυτό το κοινό δε θα δώσει λεφτά στη βιομηχανία αυτή – καθαυτή, αλλά σε άλλους κλάδους που είναι γύρω της, όπως ας πούμε τους πωλητές μεταχειρισμένων τίτλων. Είναι κακό αυτό από μόνο του; Όχι, είναι όμως κακό για το μέλλον τη βιομηχανίας.
Από την άλλη, και με αυτό θα κλείσω μάλλον, έρχεται και το άλλο. Θα μου πει κάποιος, “και τι με ενδιαφέρει τι κάνουν οι μεγάλες εταιρίες;”. Και δίκιο θα έχεις “Τάκη” μου. Μπορεί να παίζεις από το πρωί μέχρι το βράδυ μόνο indie τίτλους και να είσαι υπερκαλυμμένος. Το θέμα όμως που μου σκάει εδώ είναι ότι θες και κάποια χρήματα για να μπεις στο “παιχνίδι”. Αν οι κονσόλες μόνο ανεβαίνουν σε τιμή, και για να φτιάξεις PC πλέον θες τα “άντερά σου”, πως θα μπει ο άλλος στο “άθλημα”. Γιατί καλά είμαστε εσύ και εγώ, που λέει ο λόγος. Έχουμε ήδη τα μηχανάκια που μας νοιάζουν και το μόνο που μας προβληματίζει είναι οι τιμές των games. Ο άλλος όμως που δεν έχει, πως θα πάρει ένα μηχάνημα που είναι καθαρά και μόνο για διασκέδαση και κάνει τόσα πολλά χρήματα; Δεν ξέρω… Νόμιζω ότι όλο και πιο πολύ ο κόσμος θα στραφεί σε άλλες πιο φτηνές λύσεις για τη διασκέδασή του, και θα μείνουμε εμείς οι λίγοι όπως παλιά να παίζουμε videogames. Αυτό είναι κακό; Ίσως και όχι, αλλά αυτό το θέμα είναι κουβέντα για άλλη φορά. Καλά, καλά, έτσι όπως έχει γίνει η βιομηχανία δεν πρόκειται ποτέ να πέσουμε στα νούμερα του 2000. Το έκανα λίγο πιο δραματικό για τη φάση!
Ξέρεις όμως κάτι; Έχω βαρεθεί να λέω για προβληματισμούς και για άσχημα πράγματα στο C&G. Θέλω τόσο πολύ να γράψω ότι αυτό θα είναι το τελευταίο κείμενο που κάνω κάτι τέτοιο, αλλά είμαι σίγουρος ότι μάλλον το έχω ξαναπεί αυτό, και ότι μάλλον στο μέλλον όλο και κάτι θα γίνει που δε θα με αφήσει ήρεμο για να γράψω για κάποιο game ή για κάτι που είμαι ενθουσιασμένος. Δεν ξέρω τι γίνεται και στεναχωριέμαι. Από την άλλη όμως χαίρομαι που βγαίνουν τουλάχιστον τέσσερα με πέντε (ξέχασα να γράψω πριν και το Star Wars Galactic Racer) games που πραγματικά περιμένω και θέλω να δω πώς και πώς. Και όσο χάλια και να γίνει η βιομηχανία, θέλω να πιστεύω ότι τουλάχιστον δε θα μου χαλάσουν το κέφι και την προσμονή γι’ αυτούς του τίτλους. Τις ευχές μου για μία καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και τα φιλιά μου! 😘😗😙😚
