Coffee & Games 21.03.2026:
Για να φύγεις εσύ που μπήκες απλά διαβάζοντας τον τίτλο, να σου πω ότι δεν απαντάω σε αυτό το μεγάλο ερώτημα γιατί σήμερα δεν είχα όρεξη για αναλύσεις. Όχι ότι είμαι αναλυτής, αλλά λέμε τώρα. Είναι λοιπόν καθαρά clickbait ο τίτλος του άρθρου να ξέρεις! Κάποιος θα μπορούσε να δει αυτό το κείμενο ως συνέχεια του προηγούμενου. Όχι, δε θα μιλήσω και πάλι για τα Spider-Man, αλλά σκέφτομαι να πω κάποια πράγματα για τα επόμενα δύο games που είδα στα livestreams από την Insomniac. Ίσως, να μη σταματήσω εκεί… Θα δούμε! Είδες τι σου κάνει ένα studio αν είναι καλό; Τραβάς τρελό κόλλημα μαζί του και θες να μιλάς γι’ αυτό όλην την ώρα.
Η φωτογραφία έχει να κάνει με το θέμα μας, όποτε δεν έχω να πω και πολλά γι’ αυτή για ακόμα μία φορά. Λίγο από τον έναν, λίγο από τον άλλο τίτλο, για να φαίνεται κάτι διαφορετικό στις οθόνες. Sunset Overdrive και Ratchet & Clank. Αυτά έπαιξα μετά τα Spider-Man, γι’ αυτά έβγαλα φωτογραφία, γι΄αυτά θα μιλήσω.
Θα πιάσουμε το πρώτο στη σειρά το οποίο ήταν το Sunset Overdrive. Βλέπεις και να θέλω να μιλήσω πολύ για το Ratchet & Clank δεν μπορώ, καθώς δεν το έχω τερματίσει ακόμη. Ότι θα πω όμως δύο πράγματα και γι’ αυτό, θα τα πω. Πάμε όμως στο πρώτο. Το Sunset Overdrive είναι το πρώτο game που έπαιξα ποτέ στο τότε καινούργιο μου Xbox One S. Μας το είχε δώσει η Microsoft μέσω του Games with Gold. Με το που πήρα την κονσόλα, στην Gears of War 4 Collector’s Edition, έβαλα να κατεβαίνει αυτός ο τίτλος. Να πω την αλήθεια, δε θυμάμαι αν μου άρεσε τότε αυτό το game. Αυτό το λέω καθαρά και μόνο γιατί στα streams έπαιξα αυτό το εννέα χρονών παλιό save και είδα ότι δεν είχα κάνει όλο το map cleaning, κάτι που είναι πολύ περίεργο για εμένα. Πρέπει πραγματικά να μη μου αρέσει ο τίτλος για να μην κάνω ότι μπορώ στο χάρτη. Δεν ξέρω, ίσως να είχα άλλα μυαλά τότε. Ίσως, να ήταν και η προσμονή να παίξω το Gears of War 4 και ήθελα να τελειώνω με το Sunset Overdrive όσο πιο γρήγορα γίνεται. Πάντως, το game κάθε άλλο παρά βαρετό είναι.
Είπα λοιπόν στα streams να συνεχίσω το Μάρτη της Insomniac με το Sunset. Ήθελα να το δω από την αρχή, όπως κάνω σχεδόν με κάθε game που βλέπω στο κανάλι. Δεν έχει όμως τρόπο να πας από την αρχή. Πρέπει, ή να σβήσεις το save σου, ή να παίξεις με άλλο profile. Δεν ήθελα να κάνω ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Έτσι, είδαμε δύο -αν θυμάμαι καλά- αποστολές από την αρχή του τίτλου, και μετά πήγαμε στα δύο DLCs που δεν τα είχα παίξει ποτέ καθώς τα αγόρασα σχετικά πρόσφατα. Δεν ξέρω τι να πω γι’ αυτό το game, και αυτό το γράφω με την καλή έννοια. Με την πολύ καλή έννοια. Εντάξει, στην αρχή έπαιζα λίγο όπως να ‘ναι. Βλέπεις το game περίμενε ότι εγώ θυμάμαι πως παίζεται. Αμ δε! Έτσι το πρώτο stream ήταν λίγο απελπισία. Το έπιασα όμως το νόημα, όσο το δυνατόν περισσότερο, και από το δεύτερο, τα πράγματα πήγαν πολύ καλύτερα. Με αυτά και αυτά βγήκαν και τα δύο DLCs, και τώρα θέλω να κάνω και το map cleaning, αλλά αυτό θα γίνει εκτός livestreams εννοείται αφού τελειώσω με τα πάντα από το Spider-Man 2 πρώτα. Ναι, ακόμα είμαι στο Spider-Man 2… Πραγματικά, έχω κουραστεί πολύ… Το πάω όμως γιατί θέλω να τα ανοίξω όλα. Όχι όλα τα trophies/achievements, αλλά όλα όσα μπορώ μέσα στο game. Στολές, εξοπλισμό κτλ. Είμαι αυτή τη στιγμή σε NewGame++, και αν δεν είχα “το πρόβλημα” που έχω στο κεφάλι μου, νομίζω ότι θα είχα σταματήσει με τον τίτλο καιρό τώρα. Ναι, πλέον έχουν σταματήσει να με ευχαριστούν σχεδόν τα πάντα που με ευχαριστούσαν σε αυτό το game, και πραγματικά ότι κάνω, το κάνω σχεδόν σαν αγγαρεία…
Πίσω στο Sunset. Είναι τόσο ευχάριστο το shooting του. Είναι τόσο τρελό το gameplay του. Είναι τόσο αστεία και γεμάτη αναφορές η ιστορία του και το τι βλέπεις στην οθόνη. Πραγματικά, είναι άλλο να στο περιγράφει κάποιος, και άλλο να το βλέπεις/παίζεις. Καταλαβαίνεις γιατί αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να πιάσουν στα χέρια τους έναν τίτλο με τον Spider-Man, και τελικά η ιστορία απέδειξε ότι είχαν δίκιο. Ε, το Sunset είναι σαν τον “μπαμπά” των Spider-Man της Insomniac. Το βλέπεις, το νιώθεις, το παίζεις. Αυτό ακούστηκε πολύ λάθος, αλλά καταλαβαίνεις τι θέλω να πω! 😅 Και μετά περνάς στα όπλα. Τι γίνεται σε αυτά τα όπλα; Τι φαντασία έχει πέσει; Νόμιζα ότι μόνο οι Ιάπωνες μπορούν να σκεφτούν τόσο “τρελά” και “έξω από το κουτί”. Μπράβο, και πάλι μπράβο. Παίζεις, διασκεδάζεις, και δε θες να κλείσεις την κονσόλα. Τελειώνεις -ε, γιατί πρέπει κάποια στιγμή, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε πλέον- και μετά σκέφτεσαι πότε θα το ξαναπιάσεις. Για ακόμα μία φορά, είχε πολύ καιρό ένα game να μου το κάνει αυτό. Πραγματικά, γα*ώ τον Mattrick και τις μαλα*ίες που έκανε με το Xbox One και δεν πήγε η κονσόλα, και εξαιτίας αυτού, δεν έπαιξε πολύς κόσμος αυτό το game, μιας και ήταν αποκλειστικό. Αν το βρείτε σε PC ή κάπου, κάπως, κάποτε έχετε ένα Xbox One ή Series X/S, πρέπει να το παίξετε. Είναι λίγο περίεργο το χιούμορ του, OK, αλλά αν το πιάσεις ή το ξεπεράσεις αυτό το εμπόδιο -αν δε σου αρέσει δηλαδή- θα περάσεις πολύ καλά, με ένα πολύ καλό game.
Μετά ας περάσουμε για πολύ λίγο και από το Ratchet & Clank. Είναι η πρώτη μου επαφή με τη σειρά και μπορώ να πω ότι έχω μείνει ικανοποιημένος όσο δεν πάει. Όλα τα καλά λόγια που άκουγα γι’ αυτή τη σειρά τα είδα εδώ. Παίζω το remake/reimagine του 2016 για το PlayStation 4. Για ακόμα μία φορά, τα λόγια είναι περιττά. Είμαι τόσο ενθουσιασμένος με αυτό που παίζω. Ο μόνος λόγος που θέλω να τελειώσει είναι για να πάω στο Rift Apart και να δω τι έχουν κάνει σε αυτό. Με γυρνάει τόσα χρόνια πίσω το Ratchet & Clank. Μου θυμίζει πως ήταν τα τότε καλά platform -αλλά και όχι μόνο- games. Και πάλι εδώ έχουμε μία Insomniac που έχει βάλει όλη της τη φαντασία παντού. Όπλα, κόσμος, ήρωες, κακοί, διάλογοι, τα πάντα έχουν τόσο πολύ φαντασία. Ίσως να έχουμε λίγο λιγότερες αναφορές εδώ. Φαίνεται λες και στο Sunset το έκαψαν και είπαν λίγο να το μαζέψουν εδώ. Ναι, ξέρω, ουσιαστικά αυτός ο τίτλος είναι πριν το Sunset καθώς είναι remake, αλλά και πάλι νομίζω ότι αυτό που θέλω να πω κολλάει και εδώ. Θα ήθελα να κάνω τα πάντα, αλλά πιστεύω ότι δε θα τα κάνω. Δεν υπάρχει λόγος από τη στιγμή που δε θα έχω το save από αυτά που έχω κάνει. Ίσως, κάποια στιγμή στο μέλλον, και αν πάρω κάποιο PlayStation να το κάνω. Όχι ακόμα όμως. Επίσης, σκέφτομαι όταν το τελειώσω να γράψω κάτι ακόμα γι’ αυτό στο blog. Θα δούμε… Δεν ξέρω και εγώ για πόσα games το έχω υποσχεθεί αυτό αλλά τελικά κάτι άλλο μου σκάει στο κεφάλι και γράφω γι’ αυτό.
Λίγο πριν κλείσουμε να πάω και στο γιατί τα γράφω όλα αυτά. Θέλω να πω, δε νομίζω ότι κάποιος θα καθόταν να διαβάσει απλά δύο με τρεις παραγράφους με τη γνώμη μου για games τόσο παλιά όσο αυτά. Το κεντρικό θέμα λοιπόν είναι λίγο το ότι λυπάμαι κάπως την Insomniac. Ναι, ναι, ξέρω. Oι ίδιοι ήταν που ήθελαν και ζήτησαν από τη Sony να πάρει τα δικαιώματα για έναν Spider-Man τίτλο. Το κακό είναι όμως ότι έφεραν τόσο καλά εις πέρας την αποστολή, που έγινα λίγο – πολύ ένα studio που θα βγάζει μόνο Marvel games -και αυτό μάθαμε και από το hack που έγινε και είδαμε τα μελλοντικά τους σχέδια. Αυτό από μόνο του κακό δεν είναι. Είναι όμως κακό όταν μιλάμε για την Insomniac. Γιατί αυτό το studio έχει δώσει τίτλους με τόση πολύ φαντασία, χιούμορ, καλό και εθιστικό gameplay δημιουργώντας τους δικούς της κόσμους και χαρακτήρες, που αν μείνει στο να παίρνει αυτούς της Marvel, απλά θα χάσουμε κάτι πολύ καλό από τη βιομηχανία. Και πάλι, όχι ότι θα το κάνει άσχημα. Κάθε άλλο. Απλά πιστεύω ότι είναι άνθρωποι με τόση πολύ δημιουργικότητα που και ένα μέρος αυτής αν τους πάρεις και τους δώσεις κάτι έτοιμο -όπως είναι οι ήρωες της Marvel- χάνουμε με τον καιρό ιδέες και games που θα ήταν τουλάχιστον πολύ καλά και αξιομνημόνευτα. Για μία στο τόσο και ένα Marvel game δεν πειράζει, αλλά από το hackάρισμα είδαμε ότι μάλλον η Ratchet & Clank σειρά είναι αυτή που θα είναι “το ένα στο τόσο”, και μάλλον θα έχουμε και ένα καινούργιο IP που σχεδιάζεται για κυκλοφορία το 2031 με 2032. Εκεί ελπίζω. Μακάρι πραγματικά να πέσουν λίγο οι πωλήσεις στα Marvel games της, για να την αφήσει η Sony να κάνει μόνο δικά της projects, όσο περισσότερο μπορεί.
Τέλος πάντων, θα φανεί. Πάντως, αν και είμαι ενθουσιασμένος για το Wolverine -αν και παίζει να μην το παίξω ποτέ, αν δε βγει σε PC- νομίζω ότι τώρα που έχω παίξει ξανά το Sunset Overdrive και για πρώτη φορά το Ratchet & Clank του 2016 θα ήμουν “δέκα φορές ενθουσιασμένος” αν ξέραμε ότι τη θέση του Wolverine την παίρνει ένα καινούργιο IP από αυτό το studio. Όλα καλά όμως, πάμε και ελπίζουμε για το καλύτερο και γι’ αυτούς, αλλά και για εμάς. Γιατί όταν studios σαν και την Insomniac συνεχίζουν και βγάζουν games στους ρυθμούς και στα στάνταρ που ακόμα πιάνουν, όλοι είμαστε κερδισμένοι. Τις ευχές μου για μία καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και τα φιλιά μου σε όλους! 😘😗😙😚
