Spider-Man 2, Mini Review

Coffee & Games 14.03.2026:

Ξέρεις τι νομίζω πως έχει γίνει; Μεγαλώνουμε, και μαζί με το σώμα -και θέλω να ελπίζω και το μυαλό- πιστεύω ότι μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις μας. Πολύ γρήγορη και στα “μούτρα” η εισαγωγή σήμερα γιατί έτσι μου ήρθε. Αλλά νομίζω ότι όπως άρχισα μάλλον έτσι και θα τελειώσω (that’s what she said)! 😆 Γιατί; Θα με ρωτήσεις. Είναι τόσο κακό το Spider-Man 2 και τα λες αυτά; Όχι, για ακόμα μία φορά, όπως και στο προηγούμενο κείμενο, έτσι και εδώ. Δεν είναι κακό, το αντίθετο, αλλά δεν είναι όμως μόνο για εννιάρια και δεκάρια που βλέπαμε να μπαίνουν δεξιά και αριστερά όταν βγήκε ο τίτλος, σε PlayStation 5 και μετέπειτα σε PC. 

Με έχει πάει αρκετές φορές τώρα τελευταία που η φωτογραφία έχει σχέση με το κείμενο. Πάνε οι παλιές, καλές μέρες που κάποιος έβλεπε τη φωτογραφία στα social media και νόμιζε ότι μιλάω για κάτι άλλο. Για το Spider-Man 2 θα μιλήσω σήμερα. Από το Spider-Man 2 είναι η φωτογραφία. Παράξενα πράγματα γίνονται εδώ. Για να μην το κουράζω και πολύ όμως, πάμε στο “κυρίως πιάτο”. 

Μετά από χρόνια έπαιξα και εγώ το Spider-Man 2 της Insomniac Games. Μιας και τώρα τελευταία παίζω κάποια Marvel Super Heroes games, είπα να τελειώσω με αυτό. “Να τελειώσω”, εννοώντας για την ώρα, γιατί δεν έχω κάτι άλλο στα χέρια μου από Marvel. Γενικώς, την αγαπώ πολύ την Insomniac αν και πρακτικά -πλην των Spider-Man που έπαιξα τον τελευταίο μήνα- πέραν του Sunset Overdrive -που παίζω τώρα στα livestreams– δεν έχω παίξει κάποιον άλλον τίτλο της. Από αυτά που έχω δει, ακούσει, και λίγο παίξει όμως, είναι ένα studio που έχω σε μεγάλη εκτίμηση και θέλω πραγματικά όσο πιο γρήγορα γίνεται να το διορθώσω αυτό το λάθος. Αρχίζω λοιπόν με τα Spider-Man γιατί σε αυτά έχω άμεση πρόσβαση. Για τα δύο πρώτα Spider-Man τα είπαμε δύο εβδομάδες πριν, καλά μεν αλλά… Μετά τον πρώτο τερματισμό, και καθώς είμαι στο NG+, ήρθε η στιγμή να μιλήσω και για το τελευταίο game από τα χέρια αυτού του studio. 

Ας πιάσουμε πρώτα τα τεχνικά, για να τελειώνουμε με αυτά. Ήχος; Τρομερός. Γραφικά; Ακόμα πιο τρομερά. Αν έχετε μηχάνημα που να τρέχει αυτόν τον τίτλο με όλα σε Ultra High, 4K, και με το Ray Tracing σε Ultra High, πρέπει να τον δείτε οπωσδήποτε. Όλες οι φωτογραφίες στο κείμενο είναι από εμένα, κάποιες έχουν τα πάντα σε Ultra High, κάποιες όχι γιατί βγήκαν όταν έτρεχε και το OBS για το stream. Μιλάμε όμως για κάτι που νομίζω ότι μαζί με το The Last of Us Part 2 και το Cyberpunk 2077 -σε PC- είναι ίσως ότι πιο όμορφο έχω δει ποτέ μου στα videogames. Δεν εννοώ σε art direction, αλλά καθαρά σε γραφικά και απεικόνιση του κόσμου. 

Μετά περνάμε στην ιστορία του. Τι να πω χωρίς να δώσω κάποιο spoiler; 🤔 Δεν είναι κακή, δεν είναι όμως και πολύ καλή. Πολύ μέτρια θα την έλεγα. Για εμένα έχει και το μεγάλο, μεγάλο “φάουλ” με τον Venom. Συγνώμη, αλλά δε μου άρεσε καθόλου ο Venom σε αυτόν τον τίτλο. Και εδώ μιλάω καθαρά για την ιστορία του. Μία χαρά ήταν παρουσιαστικά και σε δυνάμεις, αν και λιγάκι το παράχ*σαν με τις δυνάμεις του. Γενικώς όμως, έχουμε να κάνουμε με μία καλούτσικη ιστορία, με τους δύο Spider-Men να έχουν ανάπτυξη χαρακτήρων, και με μία πλοκή, με αρχή, μέση και τέλος, που μέσα από στον δικό της κόσμο βγάζει νόημα. Και πάλι δεν πιστεύω ότι είναι η καλύτερη ιστορία που έχουμε δει από τον κόσμο του Spider-Man, αλλά όπως και στα άλλα δύο games, μπορώ τουλάχιστον να τους δώσω το ότι έφτιαξαν κάτι δικό τους και δεν πήραν κάτι έτοιμο από τα comics. Όχι ότι το δεύτερο θα ήταν κάτι κακό, αλλά επειδή έβαλαν λίγο φαντασία και δουλεία παραπάνω. 

Αν και δεν κολλάει 100% εδώ, θα το βάλω εδώ γιατί έχει σχέση με το κεντρικό campaign. Για ακόμα μία φορά έχουμε NG+. Το κακό είναι ότι κλείνουν κάποιες δυνάμεις -ίσως όχι σημαντικές- και στολές πίσω από αυτό. Για να πάρεις δηλαδή ότι έχει να σου δώσει ο τίτλος πρέπει να τον τερματίσεις και στο NG+. Στο Miles Morales, αυτό έβγαζε νόημα, αν και δε μου άρεσε ούτε και εκεί. Είχαμε ένα game που ήταν – δεν ήταν έξι με εφτά ώρες. Το να δίνεις σε κάποιον λόγους για να παίξει NG+ μόνο καλό κάνει. Και στο Spider-Man 2 μπορείς να πεις ότι κάνει καλό για κάποιον που θέλει να ξαναπαίξει το game. Μιλάμε όμως για έναν τίτλο που είναι από δεκαπέντε μέχρι είκοσι ώρες, με ένα NG+ που δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω σε challenge ή εχθρούς. Θα κάνεις ακριβώς ότι έκανες και στο πρώτο σου πέρασμα. Γιατί με βάζεις ρε game να σε ξαναπαίξω; Και θα το κάνω -δηλαδή το κάνω ήδη- γιατί θέλω να έχω ένα savefile με τα πάντα – όλα ανοιχτά. Με νευριάζει πάρα πολύ, αλλά εντάξει όλα τα άλλα είναι τόσο καλά που σχεδόν δε με πειράζει που πρέπει να ξαναδώ τα ίδια και τα ίδια. Ευτυχώς, μπορείς να κάνεις skip τις cutscenes. Ε, κάτι είναι και αυτό. 

Λίγο πριν πάμε στα του gameplay, να γράψω για κάτι που είναι κολλάει λίγο σε αυτό, αλλά δεν είναι ακριβώς αυτό. Εντάξει Sony μου, έφτιαξες και γαμώ τα controllers. Σε πιστεύω. Δε χρειάζεται κάθε λίγο και λιγάκι τα παιχνίδια σου να έχουν μέσα κάτι για να στο θυμίζουν αυτό. Και τι θα γίνει αν εγώ δεν έχω το ίδιο controller στα χέρια μου; Απλά μου σπας να νεύρα με το controller μου να δονείται όλη την ώρα, και με κάποια mini games που πρακτικά είναι ηλίθια αν δεν έχεις adaptive triggers. Τέλος πάντων, μικρό το κακό αλλά ήθελα να το πω. 

Στα του gameplay τώρα. Νομίζω ότι οτιδήποτε καλό υπήρχε στο πρώτο game και στο Miles Morales, ήρθε εδώ καλύτερο. Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο που να δώσει σε κάποιον την αφορμή να πει ότι οι πρώτοι δύο τίτλοι έχουν κάτι καλύτερο σε gameplay από το Spider-Man 2. Το μόνο κακό που βρίσκω είναι το ότι και οι δύο Spider-Men παίζουν λίγο – πολύ το ίδιο. Καλά δεν περίμενα να είναι τελείως διαφορετικοί, αλλά ρε παιδί μου, κάνε κάτι. Ναι, έχουν άλλα abilities, αλλά και πάλι δεν είναι ότι διαφέρουν και πολύ αυτά. Κάνουν σίγουρα κάτι άλλο σαν κίνηση/animation, αλλά στην τελική είναι το ίδιο πράγμα. Ή θα βαράνε έναν εχθρό με πολύ damage, ή θα βαράνε πολλούς εχθρούς, ή θα φέρνουν τους εχθρούς κοντά, ή θα πετούν τους εχθρούς μακριά. Τίποτα παραπάνω. Τώρα για να πω την αλήθεια, δε μου έρχεται το τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν, αλλά δεν είμαι developer, δεν είναι η δουλειά μου αυτό. Παρόλα αυτά, σε αυτό που έπαιξα δεν είδα, ούτε βλέπω, καμία διαφορά στο να παίζεις με τον Peter ή τον Miles. Θα το κάνεις είτε γιατί σου αρέσουν τα animetions των abilities του ενός ή του άλλου, είτε γιατί σου αρέσει πιο πολύ κάποια στολή και θες να βλέπεις αυτόν τον Spider-Man αντί τον άλλον. Τώρα αυτό από μόνο του κακό δεν είναι, αλλά είκοσι -και βάλε- ώρες μετά γίνεται λίγο κουραστικό. Πάμε πολύ κοντά σε “Assassin’s Creed μονοπάτια” για ακόμα μία φορά…

Μιλώντας για τα “Assassin’s Creed μονοπάτια”, πρέπει να γράψω ότι εδώ τουλάχιστον το έφτιαξαν αυτό στο κομμάτι του map cleaning. Δεν είναι πολλά αυτά που πρέπει να κάνεις, και η αλήθεια είναι ότι προσπάθησαν να βάλουν κάποια ποικιλία. Επίσης, προσπάθησαν να κολλήσουν τις αποστολές του map cleaning με κάποια μικρή ιστορία, κάτι που είναι σίγουρα καλό. Εμένα προσωπικά αυτό μου άρεσε πολύ, καταλαβαίνω όμως αυτούς που όταν πήραν το game στα 80 ευρώ, είχαν κάποιο θέμα που αυτό τελειώνει στις είκοσι ώρες. Εγώ πλήρωσα πολύ λιγότερα στο PC, και αυτό που πήρα από τις side missions και το map cleaning είναι μια χαρά. Αν πλήρωνα και εγώ 80, ίσως να είχαμε άλλη κουβέντα εδώ. Δυστυχώς ή ευτυχώς, πολλοί δε μιλούν στα κείμενα τους για την τιμή του κάθε τίτλου. Αυτό από τη μία είναι καλό, καθώς μιλάμε για ένα μέσο που δίνει εμπειρίες που κάποιες φορές δεν είναι τόσο εύκολο να τις κοστολογήσεις κάπως. Από την άλλη όμως, είναι και πολλά τα λεφτά που ζητούν πλέον αυτές οι εμπειρίες, οπότε για εμένα θα έπρεπε κάπου να μπαίνει και αυτό στην κουβέντα. Με αυτό στο μυαλό θα πω ότι εγώ, για τα χρήματα που έδωσα, έμεινα κάτι παραπάνω από ευχαριστημένος με τη διάρκεια του τίτλου γενικώς. 

Τέλος, ξέχασα κάτι που μάλλον πάει στα τεχνικά αλλά δε γα*είς, θα το γράψω εδώ. Νομίζω ότι αρκετοί είναι αυτοί που έχουν μιλήσει για το σύστημα fast travel του τίτλου, αλλά πρέπει να πω και εγώ. “Μα καλά, για το fast travel θα μιλάμε ρε Vegeta μου;”, θα με ρωτήσεις. Και θα σου απαντήσω, ότι ναι, πρέπει να μιλήσω γι’ αυτό. Παιδιά, αυτό το πράγμα είναι άλλο να το διαβάζεις και άλλο να το βλέπεις μπροστά σου. Μιλάμε για ότι πιο γρήγορο έχω δει ποτέ μου. Και δεν είμαι σε PlayStation 5, που μάλλον έχει λίγο καλύτερο δίσκο -γιατί έτσι λέγανε, δεν είμαι σίγουρος- και εκεί παίζει να είναι ακόμα πιο γρήγορο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι το όλο θέμα, τα aminations και το πως γίνεται το fast travel. Είναι μοναδικό. Πρέπει κάποιος να το δει τουλάχιστον μία φορά για να “ψαρώσει”. 

Με όλα αυτά πάμε για το τέλος. Για ακόμα ένα Σαββατοκύριακο θα ταράξω αυτούς που αγαπούν ένα game! 😅 Sorry, δεν το κάνω επίτηδες. Μεγαλώνουμε, και μαζί με το σώμα πιστεύω ότι μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις μας. Έχουμε παίξει και αν έχουμε παίξει games σαν το Spider-Man 2, δεν ξέρω γιατί όλοι το αποθέωναν όταν βγήκε. Σε καμία περίπτωση δε λέω ότι είναι κακό, αλλά και πάλι, για ακόμα μία φορά -που φαντάζομαι δε θα είναι και η τελευταία- δεν υπάρχουν μόνο τα δεκάρια και οι άσσοι. Υπάρχουν και ενδιάμεσοι αριθμοί. Και κάποιος μπορεί να περάσει τρομερά καλά με έναν τίτλο που είναι του 6 ή του 7. Δε λέω ότι το Spider-Man 2 είναι αυτό ο τίτλος, απλά αναφέρω κάτι που πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι στο κεφάλι του καθενός μας. Δε χρειάζεται πάντα ότι μας αρέσει να είναι “το δέκα το καλό” και δε χρειάζεται να μας αρέσουν μόνο αυτά που είναι “το δέκα το καλό”. Το Spider-Man 2 είναι ένα πολύ καλό game άνω του μετρίου, πάσχει όμως από θεματάκια εδώ και εκεί που για εμένα άλλα games τα έχουν κάνει καλύτερα καιρό τώρα.

Θες καλύτερη ιστορία σε Super Hero setting; Τσέκαρε το Arkham City, τσέκαρε το Guardians of the Galaxy. Θες game που ο κάθε ήρωας που παίζεις να είναι διαφορετικός και μη νιώθεις ότι παίζεις το ίδιο; Τσέκαρε το Gotham Knights. Όχι, δε λέω ότι το Gotham Knights είναι καλύτερο σαν σύνολο από το Spider-Man 2. Σε καμία περίπτωση. Απλά λέω ότι σου περνάει καλύτερα το ότι κάθε μέλος της ομάδας είναι διαφορετικό και πρέπει τις ίδιες αποστολές να τις δεις με άλλο μάτι, ανάλογα με το ποιον χαρακτήρα έχεις στα χέρια σου. Το Gotham Knights έχει άλλα, πολλά προβλήματα που το κρατούν πιο χαμηλά από το Spider-Man 2. Και έτσι θα κλείσω. Πάμε γι’ άλλα τώρα, και στη συνέχεια των streams και φαντάζομαι και του blog θα έχουμε ακόμα περισσότερη Insomniac. Έπιασα μετά από εννέα χρόνια -αν δεν κάνω λάθος- ξανά το Sunset Overdrive, με ένα savefile που είναι εννέα χρονών! Μετά ποιος ξέρει… Υπάρχουν νομίζω δύο ακόμα τίτλοι από το studio που μπορώ να παίξω με τα μέσα που διαθέτω πλέον, όποτε μάλλον όλος το Μάρτης θα είναι μήνας Insomniac Games! 🤟Τις ευχές μου για μία καλή συνέχεια, καλό Σαββατοκύριακο και τα φιλιά μου σε όλους! 😘😗😙😚

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *